Οι νόμοι να 'ν' ο πρώτος, και μόνος οδηγός, και της πατρίδος ένας, να γένει αρχηγός. Γιατί κι η αναρχία, ομοιάζει την σκλαβιά, να ζούμε σαν θηρία, είν' πιο σκληρή φωτιά.». Η αναρχία, λέει, μοιάζει με την σκλαβιά. Το να ζεις χωρίς νόμους, χωρίς αρχές, άναρχα, χωρίς νομοθέτες, συμβούλους σώφρονες, δασκάλους, χωρίς παιδεία, χωρίς ηθικούς φραγμούς, χωρίς όριο, χωρίς μέτρο είναι πιο σκληρή φωτιά. Γιατί τότε είσαι σκλαβωμένος στην αναρχία, είσαι σκλαβωμένος στα άκρα και τα άκρα είναι επικίνδυνα. Πάντα είναι επικίνδυνα. Πολλοί μιλούν για ελευθερία, μα ποια είναι η δική τους ελευθερία; Η ασυδοσία, η λογική του «είμαι ελεύθερος, μπορώ να κάνω, να λέω ό,τι θέλω». Κάθε μέρα τους βλέπω, τους βλέπετε κι εσείς, άμετρη λογική, αυτό θα έλεγα για δαύτους. Άμετρη και ασύμμετρη παραφροσύνη.
Παίρνοντας ερεθίσματα από το πολύ ωραίο αυτό αρθώ του φίλου Deva Parinito θα ήθελα να ξεκινήσω μια κουβέντα για το μεγάλο αυτό θέμα της λογικής και ειδικότερα της επαναστατικής λογικής.
Όταν μιλάμε για λογική μιλάμε για κάτι το υποκειμενικό και όταν μιλάνε για κοινή λογική μιλάμε για κάτι υποκειμενικό μεν αλλά κοινά αποδεκτό.
Όταν μιλάμε για λογική πρέπει για να την προσδιορίσουμε να έχουμε γνώση του παράλογου και να τοποθετήσουμε την λογική μας απέναντι .Η πρώτη στροφή του πονήματος του Ρήγα προσδιορίζει το παράλογο...
Ως πότε παλικάρια, θα ζούμε στα στενά,
μονάχοι σα λιοντάρια, στις ράχες στα βουνά;
Σπηλιές να κατοικούμε, να βλέπουμε κλαδιά,
να φεύγωμ' απ' τον κόσμον, για την πικρή σκλαβιά;
"
Μέσα από την μελέτη του κειμένου γενικότερα και ειδικότερα αυτής της παραγράφου ο συγγραφέας του άρθρου προτάσσει έντεχνος το «μέτρο» και την «τάξη» ως αγαθά.
Η γνώμη μου είναι ότι το μέτρο και η τάξη είναι ο θάνατος της αλλαγής και της προόδου. Θα θυμίσω ότι η τάξη στην προεπαναστατική Ελλάδα και η διατήρηση της ήταν στην αρμοδιότητα της εκκλησίας ή της θρησκευτικής κοινότητας.
Όπως επίσης ότι η επανάσταση έλαβε χώρα πρώτα στα μυαλά των Ελλήνων υπό την επήρεια του εμπορευόμενου και μεταλαμπαδευόμενου -από τον Ρήγα τον Κοραή τον Ανώνυμο Έλληνα κα- διαφωτισμού και ήταν ευθείς εξ αρχής μια επανάσταση έναντι στην τάξη και στο σύστημα δηλαδή στην εκκλησία και στην Οθωμανική αυτοκρατορία και είναι αυτή η άμετρη λογική που την γέννησε.
Τέλος για τα περί αθεΐας ας επικαλεστούμε τα λόγια του Βολτέρου «διαφωνώ με την άποψη σου αλλά θα υπερασπιστώ την δυνατότητα σου να την εκφέρεις» και ας σεβαστούμε την αίσθηση ελευθερίας και πληρότητας ή ικανοποίησης που προσφέρει σε έναν άθεο αυτή η επιλογή του. Αλώστε εάν οι θρησκείες και οι θεοί αντιληφθούν ότι ο σκοπός της ύπαρξης τους είναι να κάνουν του ανθρώπους ευτυχισμένους (με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ) τότε θα πρέπει να χαίρονται γιατί εκπληρώνουν τον σκοπό τους .
Εκτιμώ συνολικά την πρόσφορα του φίλου μας αλλά πιστεύω ότι ο σκοπός του κειμένου και η δημοσίευση του (αλώστε η δημοσίευση είναι η ψυχή της δημοκρατίας και ο διάλογος η καρδιά της) μου επιτρέπει να επεκταθώ σε κρίση περί των ιδεών που εκφέρει και σε καμία περίπτωση δεν εκφέρω κρίση για τον συγγραφέα.