< Προηγομενη
<< ρθρα (κεντρικ)

 Τα μυητικ μυστρια της
Αρχαας Αιγπτου

 



απ τον

 Est la Bahamaat  L.V.X.
Φ.Ν.Σ.

*********

       Ελχιστα προβλματα χουν απασχολσει τσο πολ την εσωτερικ επιστμη και παρδοση σο το πρβλημα των Αιγυπτιακν Μυστηρων της σιδας και του σιρη κι η μηση στο Να του μμωνα στην Μεγλη Πυραμδα της Γκζας. Και αυτ διτι εν λα τα εσωτερικ ρεματα της σγχρονης εποχς, τους προσδδουν μγιστη σημασα, οι πληροφορες που χουμε για αυτ εναι πολ σκοτεινς. Το γεγονς αυτ οφελεται στην μυστικτητα που περιβαλλε τα αρχαα μυστρια γενικ, που οι μυημνοι παιρναν ρκο να μην αποκαλψουν ποτ στους ββηλους σα εχαν μθει μσα στα μυστρια τις τελετουργες που συνδευαν αυτ τα μυστρια. Χαρακτηριστικ παρδειγμα αυτς της μυστικτητας αποτελε η παρακτω ταφικ επιγραφ ενς αντερου ιερ της Μμφιδος:
«Γνριζε λες τις διευθετσεις της Γης και της Ηλιουπλεως και της Μμφιδος.
Εχε διεισδσει στα μυστρια κθε ιερο. Τποτε δεν κρυβταν απ αυτν.
Λτρευε το Θε και Τον δξασε σε λα τα ργα Του
και κρυβε στους κρφους του λα σα εχε δει» 
1

       τσι εξετζοντας την ιστορικ διαδρομ των μυστηρων δεν μπορομε να εξγουμε με βεβαιτητα μια ολοκληρωμνη εικνα τους. Ο σγχρονος μγος της τελετουργικς μαγεας Lon Milo DuQuette μας εκθτει αυτ την ιστορικ γνοια με αφοπλιστικ ειλικρνεια :
       «Και οι Αιγυπτιακς τελετς μησης; Ξρουμε, με κποιο βαθμ ακριβεας, περ τνος επρκειτο; ραγε, πσες μυητικς αδελφτητες υπρξαν και εξσκησαν την τχνη τους κατ την διρκεια των 4.000 ετν Αιγυπτιακς ιστορας; ταν ανταγωνιστηκς μεταξ τους; Πτε φτασε η μυητικ τχνη στο πνευματικ της ζενθ; Πτε ρχισε να εκφυλλζεται για να καταντσει τελικ κεν νοματος μορφ; Υπρχουν σμερα σχολς μησης που να εναι πραγματικ κληρονμοι των Αιγυπτιακν μαγικν σχολν; Νομζω πως η μοναδικ τμια απντηση σε λα αυτ εναι : Κανες δε γνωρζει πραγματικ  2».

       μως παρλη την δυσκολα που παρουσιζει το θμα, κποιοι μυημνοι αν τους αινες, προσπθησαν να αποκαλψουν με διφορες αλληγορες με συμβολικς ιστορες τον χαρακτρα των μυστηρων.

Οι κυριτερες ιστορικς πηγς που θα εξετσουμε και που γενικ υπρχουν πνω στο θμα εναι :

  1. Το ργο του Λοκιου Απουλιου, (π. 123 - π. 170 μ. Χ.) Asinus Aureus [Ο Χρυσς νος ] ( Μεταμορφσεις, βιβλα 11).

  1. Τα ργα του Ιμβλιχου και ιδιατερα το «Περ των αιγυπτων μυστηρων».
  1. Τα ργα του Πλοταρχου και ιδιατερα το «Περ σιδος και Οσριδος».

  1. Η Αιγυπτιακ Ββλος των Νεκρν – Το αρχαο αιγυπτιακ Τυπικ των λιθοξων 3





Η Ββλος της ανδυσης στο φως της Ημρας

       Θα ξεκινσουμε την προσγγισ μας στης μυητικς τελετουργες με μια εξταση της Αιγυπτιακς Ββλου των Νεκρν. ταν αναφερμαστε στην «Ββλο των Νεκρν» εννοομε κποια αρχαα αιγυπτιακ κεμενα, γραμμνα αρχικ πνω στις σαρκοφγους και αργτερα σε παπρους που θβονταν μαζ με το νεκρ, στο εσωτερικ των σαρκοφγων. Τα διφορα βιβλα που αποτελον αυτ που ονομζουμε «Ββλο των Νεκρν» περιχουν συλλογς απ επωδος, αριθμος και μαγικος τπους για χρση απ τους νεκρος στη μεταθαντια ζω. Εχαν το ρλο να καθοδηγσουν τους νεκρος στις διφορες δοκιμασες που θα συναντοσαν πριν φθσουν στον Κτω Κσμο. Ο Lon  Milo  DuQuette μας λει:
       «ταν νας καταπληκτικ λεπτομερς χρτης κθε πτυχς της προβαλλμενης φαντασας του Θεο. Αν το εχε αποστηθσει σο ταν ακμη ζωντανς, ο πρσφατα νεκρς μποροσε να αντεπεξλθει βμα προς βμα στις δοκιμασες και στη σγχυση της μεταθαντιας παρξης, να απορροφηθε απ την αθνατη θετητα και να ταυτιστε πλρως μαζ της 4»

       Οι παλαιτερες εκδσεις του βιβλου χρονολογονται απ τον 16ο αινα π.Χ. και εμπεριχουν παλαιτερα κεμενα απ το 2000 π.Χ. ("κεμενα των Σαρκοφγων") και απ το 2.600-2.300 π.Χ. ("κεμενα των Πυραμδων")

       Στον εντυπωσιακ ππυρο του νι, που παρουσιζεται με μεγλα γρμματα σαν διζωμα στις Αιγυπτιακς Αθουσες του Βρετανικο Μουσεου με συνολικ μκος 28 μτρων (και αποτελομενος απ 37 φλλα), μπορομε να διακρνουμε να βασικ πρτυπο, την περιγραφ της μεταθαντιας κατστασης του γραφα νι.

       Εκ πρτης ψεως η Ββλος των Νεκρν δεν φανεται να χει κποιο μυητικ χαρακτρα, αν μως κατανοσουμε σε βθος τον σκοπ της περιγραφμενης τελετουργας ττε τα συμπερσματα μας θα αλλξουν. Για να γνει αυτ πιο κατανοητ ας δομε μια πρτη γενικ σγκριση μεταξ του θαντου (ακοσια ξοδος του εγ απ το σμα) και της μησης (εκοσια ξοδος του εγ απ το σμα) απ τον Gareth Knight :

       «πως η μηση περιχει το συμβολισμ του θαντου, με σκοπ να εντυπσει καλτερα την ιδα της πνευματικς αναγννησης, τσι και οι αιγυπτιακς νεκρικς τελετς μας προσφρουν να υπβαθρο για τις πστεις και τις πραχτικς της Μυστηριακς θρησκεας. Σχετικ με αυτ, εναι σημαντικ να παρατηρσουμε τι η συλλογ των ππυρων που πραγματεονται αυτ το θμα ονομζεται γενικ «Η Ββλος των Νεκρν», εν στην αρχαα Αγυπτο την ονμαζαν «Η Ββλος της ανδυσης στο φως της Ημρας».

       Αυτς ο συσχετισμς δεν εναι καθλου αυθαρετος και μας φρνει στο νου την αρχαα αιγυπτιακ επωδ:

«Μακριος αυτς που Ζει,
Μακριος αυτς που Πεθανει στις Θβες»

αυτ που χω ακοσει να λνε οι Αγιορετες μονχοι :
«ποιος πεθνει πριν πεθνει δεν θα πεθνει ταν πεθνει»
       Ο Πλοταρχος 6 μας επιβεβαινει τα παραπνω και λει:
        «Η ψυχ, την στιγμ του θαντου, νοιθει τις διες εντυπσεις πως αυτο που χουν μυηθε στα μεγλα μυστρια. Η λξη και το πργμα μοιζουν: λμε "τελευτ" (πεθανω) και "τελειοσθαι" (μυομαι).»
       Πρκειται στην αρχ για πορεες στην τχη, για εππονες διαδρομς, για να δρμο λο ανησυχα και δχως τλος μσα στα σκοτδια. στερα, και πριν τελεισουν λα, ο τρμος φτνει στο αποκορφωμα του: η ανατριχλα, το τρεμολιασμα, ο κρος ιδρτας κατακλζουν τον υπ μηση.
       «μως, στη συνχεια, να υπροχο φως προσφρεται στα μτια του, περν μσ' απ πεντακθαρους τπους και λειβδια, που αντηχον τραγοδια και χορο· τα ιερ λγια, τα θεα ορματα εμπνουν να θρησκευτικ σεβασμ.»
       Ο Πλοταρχος λοιπν συσχετζει μεσα τα μυστρια με τον θνατο και μας περιγρφει την μετβαση στα φωτειν λιβδια (δηλαδ στο Φως – στην Ημρα). Εδ πρπει να σημεισουμε τι και μνο η καταγραφ – χαρτογρφηση του μεταθαντιου κσμου (αν δεχτομε τι η Α.Β.Ν. εναι μνο αυτ) με ττοια ακρβεια προποθτει κτι παραπνω απ συγγραφικ ταλντο…
       Τλος αξζει να γνει μια μνεα στην ομοιτητα που παρουσιζουν τα τυπικ του Ελευθεροτεκτονισμο με την Α.Β.Ν. και ειδικτερα το 125ο κεφλαιο στο οποο εντοπζεται νας απ τους αρχαιτερους τπους «κατηχισμν». Σαν ερωταποκρσεις περιχονται διφορα στοιχεα, τα οποα χρησιμοποιονται και σμερα στα Τυπικ διαφρων οργανσεων, σχετικ με το Τγμα της Χρυσς Αυγς ο Lon  Milo DuQuette μας λει:
       «Σε πολλς ιεροτελεστες ζητεται απ τον υποψφιο να σταματσει σε διφορα σημεα του ναο και να απαντσει σε διφορες ερωτσεις να αντιμετωπσει κποια δοκιμασα. Κατπιν με τη βοθεια του οδηγο της ιεροτελεστας (ο Δοκιμαστς στις τεκτονικς στος) του ανδοχου ο υποψφιος ξεπερνει τη δοκιμασα και του δνεται η δεια, απ την ανωττη αρχ να συνεχσει. Οι μυημνοι της παρδοσης του Τγματος της Χρυσς Αυγς θα αναγνωρσουν στα παραπνω τα αξιματα του Ηγεμνα (Hegemon), του Ιερα (Hiereus) και του Ιεροφντη (Hierophant). 7 »

Ο Λοκιος Απουλιος
       Διαβζοντας το δετερο βιβλο για τις "Μεταμορφσεις του Απουλου" (μα απ τις καλτερες πηγς για τη φιλοσοφα και την πρακτικ των Μυστηριακν Θρησκειν), μπορομε να εμβαθνουμε αρκετ σ' αυτ το ζτημα και ν' αποσπσουμε στοιχεα μελτης πολ ενδιαφροντα, προπντων αν τα συνδυσουμε με τις διδασκαλες της εσωτερικς παρδοσης. Ο Λοκιος Απουλιος της Μαδορας ταν νας μυημνος στα Μυστρια της σιδας και πιθαν και σε κποιες λλες Μυστηριακς λατρεες. Σμφωνα με μα παρδοση, την οποα ακολοθησαν πολλο, μεταξ των οποων και οι Ροδσταυροι του 17ου αινα, γραψε πολ σοφ πργματα, καλυμμνα μως με το προσωπεο μιας σκωπτικς διθεσης. Αυτ που σε να εππεδο αποτελε συλλογ αστεων και μερικς φορς κακγουστων και χυδαων ακμα ιστοριν, στην πραγματικτητα εναι μια πραγματεα που αφορ τη μηση στα αντερα πνευματικ Μυστρια. Ταυτχρονα, θεωρεται ργο πολ αποκαλυπτικ για τα εδη των θρησκειν και τις μαγικς πεποιθσεις που επικρατοσαν εκενη την εποχ (αν και τα κεμεν του τοποθετονται χρονικ γρω στον 3ο μ.Χ αινα, η γενικ εικνα που μας δνει ισχει και για μερικος αινες πριν).
       Η ιστορα των «Μεταμορφσεων» αφηγεται το πς μεταμορφθηκε σε γιδαρο και τις περιπτειες που εχε μχρι να ξαναποκτσει την ανθρπινη μορφ το. Η αρχικ του μεταμρφωση ταν αποτλεσμα της ασυγκρτητης επιθυμας του για τα εγκσμια και της περιργεις του. Δημιουργε ναν παρνομο δεσμ με μια υπηρτρια, που του αποκαλπτει τι η κυρ της εναι μυημνη στη φυσικ μαγεα. να βρδυ αργ, την παρακολουθον κρυφ να αλεφεται με μα παρξενη αλοιφ και να μεταμορφνεται σε κουκουβγια. Ο Λοκιος δοκιμζει και αυτς την αλοιφ, αλλ, δυστυχς γι' αυτν, κνει λθος στο βαζκι και μεταμορφνεται σε γιδαρο. Το αντδοτο για να ξαναπρει την ανθρπινη μορφ του εναι να φει μερικ τριαντφυλλα. Αλλ πριν προλβει και, χοντας ακμα μορφ γαδρου, εισβλλουν Κλφτες και τον παρνουν, για να τους βοηθσει να μεταφρουν τη λεα τους. Αν και πρασε απ πολλ βσανα και δοκιμασες, συνχεια ανβαλε την βρση των τριαντφυλλων γιατ πντα τον παρακολουθοσαν λλοι, και θα μποροσε να κατηγορηθε για μαγεα αν τον βλεπαν να μεταμορφνεται μπροστ στα μτια τους. Τελικ προσεχεται στην' Ισιδα, και μσα απ να ραμα κατευθνεται σε μα περιοχ με πολλ τριαντφυλλα, που θα τον βοηθοσαν να αποχτσει την προηγομενη μορφ του. Εκε γνεται μια θρησκευτικ τελετ προς τιμ της Ισιδος, που να θρησκευτικ πλοο πρκειται να καθελκυστε στη θλασσα γεμτο με αναθματα. νας απ τους αντερους ιερες κρατει να στεφνι απ τριαντφυλλα και ο Λοκιος καταφρνει να το φει. Μετ, απ ευγνωμοσνη, αφιερνεται στα Μυστρια και γνεται μλος του ιερατεου της σιδας.
       Σε τι αφορ στη μησ του, λει τι δεν επιτρπεται σε καννα να αποκαλψει αυτ που συμβανουν μσα στα για των αγων :
       «Κι εσ φιλομαθ αναγνστη, σως να απαιτες να μθεις τι λχθηκε και γνηκε εκε μσα: μα την αλθεια, θα σο λεγα αν δε γινμουν παραβτης, θα μθαινες αν σωστ για σνα ταν να ακοσεις: αλλ, αμσως και τα αυτι σου και η γλσσα σου θα υπφεραν απ τον πνο της παρτολμης περιργειας. Αλλ δε θα βασανσω για πολ το μυαλ σου, που σως πιστεει σε κποια θρησκεα και εναι δοσμνο σε κποια λατρεα' κου, λοιπν, και πστεψε πως εναι αλθεια. Πρπει να καταλβεις πως φτασα κοντ στον κτω κσμο, στις διες τις πλες της Περσεφνης κι αφο απ εκε αρπχτηκα και πρασα μσα απ λα τα στοιχεα, μετ επστρεψα στη θση μου: εκε γρω στα μεσνυχτα εδα τον λιο να λμπει εκτυφλωτικ, εδα και τους θεος, ουρνιους και υποχθνιους μπροστ τους ". παρουσιστηκα και τους λτρεψα».
“Αυτ μπορ να σου αναφρω κι αυτ που κουσες δεν εναι αναγκαο να τα κατανοσεις"
       Ο Λοκιος, επειδ εχε ορκιστε να τηρε μυστικτητα, κρβει την αλθεια μσα στα διπλ και πολλαπλ νοματα, παρουσιζοντας το σοβαρ σαν αστεο, αυτ λλωστε το συναντμε σε πολλ ττοιου εδους κεμενα. Στην πραγματικτητα, μας αποκαλπτει τα πντα μσα απ τις «γελοες» ιστορες του βιβλου, ζητντας μας μλιστα συγνμη γιατ χρησιμοποησε αιγυπτιακ χαρτ και πνα απ τις καλαμις του Νελου (μλλον πρκειται για μια μμεση υπδειξη στους σοφος να ψξουν για τις ρζες των αρχαων Μυστριων στη συσσωρευμνη γνση και στις παραδσεις της αρχαας Αιγπτου).

       Ο Λοκιος αργτερα μυεται στα Μυστρια του σιρι, τον οποο χαρακτηρζει σαν «τον πιο ισχυρ απ λους τους θεος, τον ψιστο απ τους μεγλους, το μεγαλτερο απ τους ψιστους και τον κυβερντη των μεγλων ... " με λλα λγια, «τρισμγιστο».
       Εναι ενδιαφρον να σημεισουμε το ρλο που παζουν τα τριαντφυλλα στην ιστορα του Λοκιου, σαν φορας της λτρωσης του. Εναι να σμβολο που το συναντμε διαρκς στην ιστορα της μαγεας. Εναι τα Rosa  Mystica της Θεας κωμωδας του Δντη και αποτελον να πρτυπο του διου του ουρανο. Εναι το κεντρικ σημεο των Μυστριων του Ρδου και του Σταυρο, που συναντμε στο Ροδοσταυρισμ του 17ου αινα και συμβολζουν το πνεμα που κυριαρχε στα τσσερα στοιχεα.

       νας λλος τρπος, μσα απ τον οποο εκφρζονται οι πνευματικς διδασκαλες των Μυστηριακν λατρειν, δνεται απ τον Λοκιο σε να μακροσκελς ανκδοτο, ενσωματωμνο μσα στην κρια ιστορα του με ττλο «Η Αγπη της Ψυχς και του ρωτα». Η Ψυχ, μα νεαρ κοπλα που συμβολζει την ανθρπινη ψυχ, χει ερωτικ σχση με το Θε ρωτα, μως χνει την πστη και την εμπιστοσνη αυτς της αγπης επειδ ακοει τις ζηλφθονες πονηρις των αδελφν της. Αφνει την περιργεια και την υποψα να ξεπηδσουν μσα στο στθος της, σε σημεο που προδδει τον ρωτα, το θεο εραστ της. Αυτ χει σαν αποτλεσμα να περσει πολλς δοκιμασες και περιπτειες. Οι δοκιμασες εναι να βλει σε τξη χιλιδες σπρους μσα σε μα νχτα, να αναζητσει να χρυσμαλλο δρας, να φρει λγο απ το νερ που τροφοδοτε τους ποταμος του Κτω Κσμου και να παρακαλσει την Περσεφνη να της δσει λγη απ την ομορφι της, πργμα που σμαινε τι πρεπε να κατβει στο διο το βασλειο του δη. Τους πετυχανει αυτος τους θλους, τσο γιατ δεχνει μια παραδειγματικ αγπη και υπηρεσα προς τους λλους, σο και γιατ το αξζει. Στο τλος αποκαθσταται ερχμενη σε να θεο γμο με το Θε ρωτα.

       Ο Γλλος εσωτεριστς Dr. Gerard  Encausse, γνωστς ως Papus, στο βιβλο του «Πραγματεα για τον Αποκρυφισμ 8» παραθτει να σχδιο της αρχαας Αιγυπτιακς Μησης βασισμνο κυρως στον Λοκιο.

       Παρατθεται το κεμενο αυτοσιο :
       Θα θυμσουμε σε συντομα τι ταν γρω στην ΧV Δυναστεα της Αιγπτου, κατ τη διρκεια της εισβολς των ποιμνων, που τα μεγλα μυστρια καθιερθηκαν απ τους σοφος της Αιγπτου, για να κρψουν την ερμητικ επιστμη απ τους ββηλους και να διαφυλξουν τη μηση γι' αυτος που εχαν κριθε ξιοι.
       μως, ας σωπσουμε πνω σ' αυτ κι ας ξαναγυρσουμε στις εργασες εκενες, που επτρεπαν στον υπ μηση να γνει νας μστης κι στερα νας ιππτης, γινα ονματα των στρατιωτν της καλς θες για τους μυημνους στα μυστρια της σιδας, των στρατιωτν του Θεο για τους μυημνους στα μυστρια του σιρη του Μθρα.
       Στη συνχεια, ο κθε νας της σιδας εχε τις κρπτες του για μυσεις για τελετουργες που διεξγονταν για λους τους μυημνους.
       Μπορομε να διαιρσουμε τη μηση σε τσσερα μρη:
       1. -Τη βπτιση.
       2. -Το θνατο και την κλαση.
       3. -Την κθοδο στην κλαση.
       4. -Τη μεταμρφωση σε λιο.
       Αυτς οι φσεις μησης, πως θα δομε, δεν αντιπροσωπεουν τποτα γι' αυτν που δεν ξρει τα μυστρια του αστρικο επιπδου, αλλ χουν, αντθετα, πολ μεγλο ενδιαφρον, γι' αυτος πο εχαν εισχωρσει στις στος της αναδπλωσης και της πνευματικς ζως.
       Ο Απολιος μς λει τι της κθε μησης πρεπε να προηγηθε μια δοκιμασα και μια περοδος νηστεας και διαλογισμο.
       Ο μελλοντικς μυημνος νοκιαζε στο παρρτημα του ναο να κελ και δεν μποροσε να βγει απ' αυτ τον εθελοντικ εγκλεισμ του, παρ μνο αφο αποκτοσε την εμπειρα του πρτου ορματος του. Ο ιερας ταν ανκανος να προσφρει μηση αν το αρατο δεν εχε σφραγιστε μ' να ραμα, φανερνοντας τι ο υποψφιος για μηση μποροσε πραγματικ να συμμετσχει στα μυστρια (να γιατ οι δκιμοι περμεναν καμι φορ 10 12 χρνια την αποκλυψη του αρατου εππεδου).
       Ο μεγλος ιερας επε στον Απολιο:
       ' θε θα σε πληροφορσει η δια για το πτε εναι η κατλληλη στιγμ. Στο χρι της υπρχουν τα κλειδι της κλασης κι η σιγουρι της σωτηρας. Η μηση εναι σαν νας εθελοντικς θνατος, που ακολουθεται απ μια πιθαν σωτηρα και μια αναγννηση. σο ντονη κι αν εναι η κκληση του δκιμου, πρπει να περιμνει την επσημη γνμη της θες".
       Αυτ το σστημα μεσης επιλογς των στρατιωτν του απ το αρατο, δεν λλαξε ποτ με το πρασμα των αινων και στις μρες μας ακμη, κθε μηση που δεν ελγχεται απ μια αστρικ τελετουργα, εναι ματαιοδοξα και υπερηφνεια.
       Κτω απ' την επδραση της προσευχς, της νηστεας που περιοριζταν σε μια ειδικ διατροφ, ο Λοκιος βλπει τη θε να του εμφανζεται αναγγλλοντς του τι η στιγμ χει ρθει. Θα πρπει να πιστψουμε τι υπρχει κποια μυστικ σχση ανμεσα στην εμφνιση και στο μεγλο ιερα, αφο, χωρς να χρειαστε ο μελλοντικς μυημνος να μιλσει, απ τη στιγμ που θα παρουσιαστε το πρω στη λειτουργα, ο μεγλος ιερας τον παρνει κατ μρος και του διαβζει ορισμνα κεμενα γραμμνα με ιερατικος χαρακτρες. Ο δκιμος μπορε ττε να γνει μλος του αγου ποιμνου. Οδηγεται απ το μεγλο ιερα, περιτριγυρισμνος απ τους μυημνους, προς τον χεμαρρο που κυλ μσα στην κρπτη του ναο, που θα υποβληθε στην τελετ του βαπτσματος, δηλαδ στο συμβολικ εξαγνισμ του φυσικο του σματος με το νερ που θα προηγηθε του εξαγνισμο του αστρικο του. Γνεται τσι νας νος νθρωπος, κι εναι εκενη την δια ημρα που αρχζει η πραγματικ του ζω πνω στη γη. Μχρι ττε δεν ταν παρ νας ββηλος, ανακατεμνος μσα στο κοπδι των ββηλων. Μετ τον φυσικ εξαγνισμ απ' αυτ τη βπτιση, ο Λοκιος οδηγθηκε πλι στο να, που γοντισε μπροστ στη θε. Του ανακοιννουν τις συνθηματικς λξεις του πρτου βαθμο μησης, με την ποψη τι το σνθημα αυτ ανογει τις πρτες του αρατου και του ορατο ναο. Βλπουμε αργτερα, ανμεσα στους Γνωστικος, ν' αποκαλπτονται αυτ τα μυστρια μ' εκκλσεις των μυστικν λειτουργιν μσα στο αστρικ, στους ρχοντες και στους Αινες.
       Μετ τη βπτιση, ο μυημνος πρεπε, επ δκα μρες, να μην τρει τποτα που εχε ζω και να μη χρησιμοποιε τποτα το διεγερτικ. Ξαναβρσκουμε σ' αυτ την αρχαα σοφα που κατφευγε στη χορτοφαγα κατ περιδους που δεν ξεπερνον ποτ τις σαρντα μρες, και που επιφλασσε αυτ την πρακτικ στις επικοινωνες ανμεσα στο ορατ και στο αρατο. ταν περνοσαν οι δκα μρες της νηστεας, ρχιζε η δετερη φση των μυστηρων, η πιο σημαντικ απ' λες, αυτ που αναφρεται στη γννηση και στο θνατο.
       Η Περσεφνη εναι, πραγματικ, η ελληνικ προσωποποηση της σιδας, αποκαλυπτρια των μυστηρων του αρατου εππεδου κι λλων πληροφοριν που μας επιτρπουν να επιβεβαισουμε με σχεδν σιγουρι τι ο μυημνος, τοποθετημνος μσα σ' να φρετρο μια σαρκοφγο και παζοντας το ρλο της μομιας, αναδιπλωνταν με τη χρησιμοποηση του μαγνητισμο και μεταφερταν κτω απ' την καθοδγηση αρατων οδηγν στη δετερη κατσταση, που ερχταν σε επικοινωνα με τους νεκρος και τους θεος των νεκρν.
       Αυτο που θα θελαν να μελετσουν το βαθμ του Ροδσταυρου του Ερεντμ 10, θα δουν τι ο 2ος θλαμος μησης εναι η αναπαρσταση αστρικν πινκων. Η εσοδος κι η ξοδος αυτο του θαλμου, που λγεται κολσιμος, εναι σφραγισμνες με να σκελετ, πργμα που υποδεικνει, γι' αυτος που ξρουν να διαβζουν, τι πρπει να περσουν τις πρτες του θαντου πριν εισλθουν σ' αυτν αθουσα κι τι πρεπε να ξαναπερσουν αυτς τις μυστηριδεις πρτες πριν ξαναγυρσουν απ την αθουσα αυτ στο γινο εππεδο.
       ταν ο μστης -γιατ αυτ ταν το νομα που παιρνε ο δκιμος μετ απ' αυτ την αστρικ την αναδπλωση- εχε διακρνει αυτ το μεγλο μυστριο των σχσεων με το αρατο, παρουσιαζταν στο λα μσ' απ μεγλο ενθουσιασμ και γινταν νας λιος που ζοσε πνω στη γη.
       ταν ττε που ρχιζε το δετερο μρος της διδασκαλας, στη διρκεια του οποου ο μυημνος εκπαιδευταν σιγ-σιγ στο να προκαλε με τρπο δραστριο κι εθελοντικ την αστρικ αναδπλωση, που εχε προκαλσει με παθητικ τρπο κατ το πρτο μρος της μησς του.
       Ο Φαρα υποβαλλταν, κι αυτς ακμη, στις δοκιμασες της μησης 11 και γινταν νας ζωντανς σιρης, αφο εχε υποστε μες στις κρπτες του ναο και μσα στους θαλμους του μυστηρου την αστρικ αναδπλωση, που τον καθιστοσε συμμτοχο της διπλς φσης, ανθρπινης και θεας.
       Αυτ εναι το φρμακο που προσφρει την αθανασα, πως το επινησε η σις. Και ττε καταλαβανουμε την παρατρηση του Μορ: "τι απ' αυτ τη δοκιμασα ο μστης βγαινε μοιος με τον σιρη. Κι πως εναι αλθεια τι αυτς ο Θες ζοσε για πντα, το διο αληθιν εναι κι τι η μυημνος θα ζσει μετ το θνατο. Και το διο καθς στην Αγυπτο, ο νεκρς, καθαγιασμνος απ τελετς, φρνει το νομα κι αναλαμβνει το ρλο του σιρη, τσι κι η μυημνος στα μυστρια της σιδας παρουσιαζταν με το κοστομι και τα εμβλματα του Σραπη'"
       Αποτραβηγμνος στο κελ του αρχζει να προσεχεται κι η θε του ουρανο του εμφανζεται λγοντας:
       "Θα ζσεις ευτυχισμνος, θα ζσεις δοξασμνος κτω απ την προστασα μου κι ταν στο προδιαγεγραμμνο τλος θα κατβεις στον λλο κσμο κι εκε επσης, σ' αυτ το υπγειο ημισφαριο θα με δεις ν' αστρφτω μσα στα σκοτδια του Αχροντα, κυβερνντας το καταφγιο της Στυγς κι ταν θα κατοικσεις στα Ηλσια πεδα, εκε θα με λατρψεις σαν μια αγαπημνη σου θετητα". "Μθε λλωστε πως αν αξζεις την προστασα μας, με την παθιασμνη σου λατρεα, με την ολοκληρωτικ σου αφοσωση, με την απαραβαστη αγντητ σου, χω το δικαωμα να παρατενω τη ζω σου πρα απ' το ριο που χει ορσει το πεπρωμνο''. (Απολιος)
       Ο Πλοταρχος εναι αυτς που μας δωσε τις πιο βαθτερες πληροφορες πνω στα μυστρια της σιδας. Αν ο Απολιος μας αποκαλπτει λη την εξωτερικ πλευρ των μυστηρων, τηρντας τον ρκο του και μη λγοντας τποτα για τα εσωτερικ μυστρια. Ο Πλοταρχος υπρξε πιο λεπτομερειακς κι επεξηγηματικς κι εναι πειρη η ευγνωμοσνη μας για λ' αυτ που μας αποκλυψε σχετικ με το θμα.

       Στη διατριβ του για την σιδα και τον σιρη, μας λει :

       " Η σις μεταδδει την ιερ θεωρα της σ' αυτος που, με την επιμον τους σε μια συνετ ζω, συγκροτημνη κι απομακρυσμνη απ την ηδον των αισθσεων, αποβλπουν σε μια συμμετοχ με τη θεα φση· σ' αυτος που ασκονται επμονα μσα στους ναος, σ' αυτς τις αυστηρς πρακτικς, σ' αυτς τις σκληρς αποχς, των οποων το τλος εναι η γνση του πρτου ηγεμνα Διδασκλου, που το πνεμα μπορε μνο να κατανοσει και που η θε μας καλε ν' αναζητσουμε μσα σ' αυτ την δια, πως και μσα στο ιερ που εκενος εξρχει".

       
Στο βιβλο του "Μελτη πνω στην αθανασα της ψυχς", μας λει ακμη:

       "Ττε, ο νθρωπος, απ την στιγμ αυτ τλειος και μυημνος, γνεται ελεθερος και κυκλοφορε χωρς εμπδια, δοξζοντας τα μυστρια μ' να στεφνι στο κεφλι. Ζει με τους αγνος ανθρπους και τους αγους, βλπει πνω στη γη το πλθος λων εκενων που δεν εναι μυημνοι κι εξαγνισμνοι να βυθζονται και να συντρβονται μσα στο βρβορο και στα σκτη κι απ φβο για το θνατο, να παραμνουν δυστυχισμνοι και στα βσανα επειδ δυσπιστον την πρα απ δω ευτυχα".
Μηση Ελλνων φιλοσφων στην Αγυπτο
       Η απροθυμα των Αιγυπτων να δεχθον ξνους στα αντερα τους μυστρια εναι γνωστ και καταμαρτυρεται απ τους αρχαους συγγραφες. Για τους λληνες συγκεκριμνα, μια πολ κατατοπιστικ μαρτυρα μπορομε να βρομε στον Στρβωνα (63 π.Χ. – 23 μ.Χ.) :
       «Περιττος γρ ντας κατ την επιστμην των ουρανων, μυστικος δε και δυσμετδοτους, τω χρνω και ταις θεραπεαις εξελιπρησαν, στε τιν των θεωρημτων ιστορσαι τα πολλ δ’ απεκρψαντο οι βρβαροι.»
       Ο δε Κλμης ο Αλεξανδρες (150 μ.Χ. - 216 μ.Χ.) μας λει:
       «Οτε οι Αιγπτιοι εμπιστευντουσαν τα μυστρια τους στον καθνα, οτε υποβθμιζαν τα μυστικ των θεων ζητημτων αποκαλπτοντας τα στους ββηλους, αλλ τα φλαγαν για τον διδοχο του θρνου και για σους ιερες ξεχριζαν σε αρετ και σοφα.»
       Ο πρτος λληνας Φιλσοφος ο οποος πγε στην Αγυπτο περπου το 587 π.Χ. ταν ο Θαλς, ο οποος μελτησε γεωμετρα και αστρονομα κοντ σε Αιγπτιους Ιερες. Ο Θαλς ταν ανλαβε την διδασκαλα του Πυθαγρα τον προτρεψε να πει στην Αγυπτο για να μυηθε στα εκε μυστρια (τα οποα θεωροσε αντερα και καθαρτερα απ λα τα λλα). τσι ο Πυθαγρας γινε ο δετερος λληνας μετ τον Θαλ, ο οποος γινε δεκτς στις σχολς των Αιγυπτων και ο πρτος (αν εξαιρσει κανες τον Ορφα) που λαβε μηση στα μυστρια τους. Στον Πυθαγρα χορηγθηκε, λγω της επμονης του και των πισεων που σκησε, το προνμιο της μυσεως, αφο προηγουμνως, υποβλθηκε σε εξαιρετικ σκληρς δοκιμασες, ακριβς για να καμφθε η επιθυμα του να μυηθε. Πιο συγκεκριμνα χουμε την μαρτυρα του Διογνη του Λαρτιου, που αναφρει την διαμεσολβηση του τραννου Πολυκρτη (χοργηση συστατικς επιστολς προς τον μαση), καθς και το ργο του Πρφριου (233 - 305 μ.Χ.), Βιος Πυθαγρου που περιγρφονται αναλυτικ οι διφορες δυσκολες. Ο Πυθαγρας μεινε 23 χρνια στην Αγυπτο και μυθηκε σε λες τις μυστηριακς σχολς της Αιγπτου. Ο Ισοκρτης (436 π.Χ-338 π.Χ.) μας λει τι ο Πυθαγρας εναι ο πρτος που μεταββασε την «λλην Φιλοσοφα» απ την Αγυπτο στην Ελλδα:
       «Πυθαγρας ὁ Σμιος ἐστν: ὃς ἀφικμενος εἰς Αἴγυπτον καὶ μαθητὴς ἐκενων γενμενος τν τ' ἄλλην φιλοσοφαν πρῶτος εἰς τοὺς Ἕλληνας ἐκμισε, καὶ τὰ περὶ τὰς θυσας καὶ τὰς ἁγιστεας τὰς ἐν τοῖς ἱεροῖς ἐπιφανστερον τῶν ἄλλων ἐσποδασεν».
       Αυτ η πρτη φιλοσοφα 12  εναι η «Απκρυφη (Επικεκρυμμνη) Βασιλικ Φιλοσοφα» που περιγρφει ο Πλοταρχος 13, εναι η Γνση των ιερν αριθμν και των θεων αρχετυπικν κσμων πραν του φυσικο. Αυτ η φιλοσοφα απετλεσε την βση των Ιδεν του Πλτωνα και εναι ταυτσημη με την Καμπλα του πατριρχη Αββρμ των Εβραων.
       Κλενοντας με το κεφλαιο των Ελλνων που εχαν ταξιδψει στην Αγυπτο, παραθτω τον κατλογο με τα ονματα που κατ τον Πλοταρχο 14, εχαν πει στην Αγυπτο : ο Σλων, ο Θαλς, ο Πλτων, ο Εδοξος, ο Πυθαγρας και καθς μερικο λνε, κι’ ο Λυκοργος.
Μεταφορ τελετν απ την Αγυπτο στην Ελλδα
       Πολλ απ τα τυπικ και τις τελετς των Ελληνικν μυστηρων μεταφρθηκαν στην Ελλδα απ την Αγυπτο. Ο Εμολπος, βασιλις της Ελευσνας, επιστρφοντας απ την Αγυπτο στην χρα του, εγκαθδρυσε τα ομνυμα μυστρια προς τιμν της θες Δμητρας, προσττιδας της συγκομιδς και λλων καρπν της γης. Ο Διδωρος Σικελιτης (80 π.Χ. – 20 π.Χ) μας λεει για τον Ερεχθα :
       «Ἐρεχθέα κομίσαι διὰ τὴν συγγένειαν σίτου πλῆθος εἰς τὰς Ἀθήνας· ἀνθ᾽ ὧν τοὺς εὖπαθόντας βασιλέα καταστῆσαι τὸν εὐεργέτην. Τοῦτον δὲ παραλαβόντα τὴν ἡγεμονίαν καταδεῖξαι τὰς τελετὰς τῆς Δήμητρος ἐν Ἐλευσῖνι καὶ τὰ μυστήρια ποιῆσαι, μετενεγκόντα τὸ περὶ τούτων νόμιμον ἐξ Αἰγύπτου
       Μιλντας για τις εορτς των Θεσμοφορων προς τιμν της Δμητρας, που ταν δετερες σε σπουδαιτητα μετ απ τα Ελευσνια μυστρια, ο Ηρδοτος λει:
«αυτς οι τελετς μεταφρθηκαν απ την Αγυπτο στην Ελλδα απ τις θυγατρες του Δαναο, ο οποος τις δδαξε στις γυνακες των Πελασγν. Με την προδο του χρνου, μως, περιπεσαν σε απραξα και μνο οι Αρκδες συνχιζαν να τις τελον. Οι Πελασγο εχαν επσης, μυσει τους κατοκους της Σαμοθρκης. Αυτο με την σειρ τους, δδαξαν στους Αθηναους τα μυστρια των Καβερων».
       Απ τα παραπνω προκπτει η καταγωγ και των Καβειρων μυστριων απ την Αγυπτο (τσι και αλλις η ετοιμολογα του ονματος των Καβερων δεν εναι ελληνικ, το καβρ στις σημιτικς γλσσες σημανει μεγλος, στην αραβικ γρφεται Kebir εν στα σανσκριτικ το Kawiras σημανει επσης μεγλος). Ο Ορφας, ο δισημος λληνας ποιητς μυθηκε στη Αγυπτο και εγκαθδρυσε τις Ορφικς τελετς, οι οποες, σμφωνα με τον Ηρδοτο, τηρονταν και απ τους Αιγυπτους και απ τους Πυθαγορεους.
Ο Κμης Alexander Cagliostro
       Ο Α. Cagliostro (1743 - 1795) ταν νας απ τους βασικος ροδσταυρους, αναμορφωτς του τεκτονισμο. Με την δρυση του «Τγματος του Αιγυπτιακο Τεκτονισμο»  εισγαγε αρκετ αιγυπτιακ τελετουργικ στην υπ διαμρφωση ττε, τεκτονικ παρδοση.
       Ας δομε να χαρακτηριστικ απσπασμα απ την απολογα του ενπιον της «ιερς» εξτασης:
       «Εν εσθε τκνα του Θεο, εν η ψυχ σας δεν το τσο ματαα και περεργος, θα εχατε δη εννοσει! Αλλ σας χρειζονται λεπτομρειαι, σημεα και παραβολα. Λοιπν ακοσατε! Ας αναδρμωμεν εις το απτερον παρελθν, διτι το επιθυμετε.
Εξ ανατολν το φως! (EX ORIENTE LUX!) Εξ Αιγπτου πσα μησις 15
       Στο παραπνω απσπασμα ο κμης αναφρεται καθαρ στα Αιγυπτιακ μυστρια, το διο καθαρ αυτ η ποψη φανεται και στην την κατχηση του Μαθητο της Αιγυπτιακς Στος 16 :
«Ερτησις – Εσθε Τκτων Αιγπτιος;

Απντησις – Μλιστα, εμαι μετ δυνμεως και αμερστως.

Ερτησις – Πθεν ρχεσθε;

Απντησις – Απ τα βθη της Ανατολς.

Ερτησις –Τι παρετηρσατε εκε;

Απντησις – Την μεγστην ισχν του Ιδρυτο ημν.

Ερτησις – Τι σας εδδαξε;

Απντησις – Την Γνσιν του Θεου και εμο του ιδου.»
Ο Ροδοσταυρισμς και το Ερμητικ Τγμα της Χρυσς Αυγς
       Το Ερμητικ Τγμα της Χρυσς Αυγς (Hermetic Order of the Golden Dawn) χει τις ιστορικς ρζες του στους Γερμανος Χρυσσταυρους του 18ου αινα, οι παραδσεις των οποων μεταδθηκαν στην Αγγλα μσω του λρδου Ε. Bulwer Lytton (1803 - 1873).17
       Ο Lytton γινε μλος της ιδρυθεσας κατ το τος 1867, απ τον Robert Wentworth Little, S.R.I.A. (Societas  Rosicruciana In Anglia). Μλη της τελευταας ταν οι Dr. William Wynn Westcott (1848 - 1925), William Robert Woodman (1828 - 1891) και ο εκκεντρικς Samuel Liddell MacGregor Mathers (1854 - 1918). Αυτο με την σειρ τους, το 1887, δρυσαν το H.O.G.D. (η βασικ διφορα της S.R.I.A. με το H.O.G.D. ταν η αποδοχ γυναικν και μη χριστιανν στο H.O.G.D.).
       Η διδασκαλα του H.O.G.D. στηρχτηκε πνω σε δο στλες: στην Μασονα και σε μια σνθεση Ερμητισμο - Καμπλας και Αιγυπτιακν πηγν. Τα δε τυπικ και οι τελετουργες του βασζονται στο «Κρυπτογραφημνο Χειργραφο 18» που απκτησε ο W. W. Westcott απ τον A.F.A. Woodford, ναν προεξχοντα μασνο συγγραφα. Σε αυτ το χειργραφο περιγρφονται τυπικ με βσει τα αρχαα μυστρια, κυρως τα Αιγυπτιακ.
       Αλλ ας δομε τι λει ο W.W. Westcott για την καταγωγ του H.O.G.D. και τα αιγυπτιακ μυστρια:
       «Αλλ ακμη και αυτ η φιξη του μυστικισμο ταν μια να ανπτυξη της παλαιτερης γνσης των καβαλιστν ραβνων και εκενης της πολ πιο αρχαας μυστικς γνσης, της μαγεας των Αιγυπτων στην οποα ο Μωυσς εχε εντρυφσει. Μσω της Καμπλας, πργματι, η Ευρπη κατκτησε αρχαα σοφα περισστερο απ' ,τι απ οποιαδποτε λλη πηγ, οι δε Εβραοι την διδχθηκαν συγχρνως απ τους Αιγυπτους και αργτερα απ τους Βαβυλνιους.»

       «Εναι να αξιοσημεωτο γεγονς τι τα κλασικ θνη, οι λληνες και οι Ρωμαοι, μας χουν παραδσει μικρς αναλαμπς της αρχαας μαγεας και το γεγονς αυτ εναι πιο αξιοσημεωτο, επειδ η Ελλδα κυριρχησε στην Αγυπτο και στην συνχεια η Ρωμακ αυτοκρατορα κυριρχησε στην αυτοκρατορα και των Ελλνων και των Εβραων.
       Η Ελλδα πργματι διατρησε με επιτυχα, ως ναν βαθμ, τα μυστρια των Αιγυπτων, γιατ τα μυστρια της Ελευσνας ταν αντγραφα των αρχαων τελετν της σιδος, του σιρη και του Σραπη, αλλ στερθηκαν αληθινς μαγεας 19

Η Θεοσοφα για τα Αιγυπτιακ μυστρια

       Η H. P. Blavatsky (1831–1891) στο «Θεοσοφικ Γλωσσριο» παρουσιζει τα Αιγυπτιακ μυστρια ως τα «πιο σοβαρ και πιο απκρυφα», τα οποα τελονταν στην Αγυπτο απ την «ομδα των μυστικν-φυλκων» (πως ονομζει τους Ιεροφντες ο Μπνουικ), επσης στο ργο της «Μυστικ Δοξασα» (II, 432) λει τι η "μεγλη πυραμδα" κτστηκε πολ πιο πριν απ τον Χοπα, ως νας μυσεων και τι ο Χοπας της δωσε λλη χρση αφο στην εποχ του δεν χρησιμοποιονταν πλον για μυσεις. Τλος, σχετικ με τα ελληνικ μυστρια της Δμητρας και του Βκχου, τα θεωρε ως απλς μιμσεις των Αιγυπτιακν του σιρι και της σιδας.
       Τελεινοντας, θα παραθσω μια πολ κατατοπιστικ (κατ’ εμ) περιγραφ της προλευσης αυτο που ονομζουμε «Δυτικ Εσωτερικ Παρδοση» απ την Dion Fortune (1890 - 1946)
       «Η Τρτη Μεγλη Μετανστευση απ την καταδικασμνη πειρο πραγματοποιθηκε λγο πριν ο τελικς κατακλυσμς τη βυθσει για πντα κτω απ τα κματα. Οι μετανστες ταξδεψαν ανατολικ και νοτιτερα απ τις δο προηγομενες ομδες. Δισχισαν την βρεια Αφρικ και συνχισαν το ταξδι τους μχρι που «η Ερυθρ Θλασσα και η ρημος» φραξαν το δρμο τους και εγκαταστθηκαν στα μνο εφορα εδφη της περιοχς που ταν η κοιλδα και το Δλτα του Νελου. Εκε δρυσαν τον αιγυπτιακ πολιτισμ. ποιος συγκρνει τον πολιτισμ της Αιγπτου με της Κεντρικς Αμερικς -που η παρδοση την αναφρει σαν να απμερο τμμα της Ατλαντδας θα εκπλαγε απ τις ομοιτητες που υπρχουν στις θρησκευτικς τους ιδες και την αρχιτεκτονικ.»
       «Η ναυσιπλοα αναπτχτηκε γργορα μεταφροντας παρλληλα και την αιγυπτιακ φιλοσοφα, με αποτλεσμα η Παρδοση της Τρτης Μετανστευσης να εξαπλωθε σε λες τις χρες της Μεσογεου και την Εγγς Ανατολ. Τα Μυστρια της Τρου και της Ελλδας παραδχονται τι οι μστες τους εχαν εκπαιδευτε στους αιγυπτιακος ναος. Απ τα Μυστρια της Τρου γνωρζουμε τι ντλησε την αναγννησ της η εβρακ παρδοση, εν απ τα Ελληνικ αναπτχτηκε εκενη η Γνση που απδωσε τις πνευματικς συλλψεις του Χριστιανισμο με να νοητικ τεκμηριωμνο τρπο. Και απ τη Γνση -εξουθενωμνη απ τη Χριστιανικ Εκκλησα, ταν η δναμη της τελευταας εχε περιλθει πλον σε τομα που γνριζαν μνον την εξωτερικ μορφ της αλθειας- ξεπδησαν λοι εκενοι οι διανοομενοι μυστικιστς που κρτησαν αναμμνη τη δδα στην Ευρπη και τους οποους οι μετπειτα γενες αποκλεσαν Αλχημιστς 20
_____________________________________
1 Η μετφραση της επιγραφς εναι του αιγυπτιολγου Samuel Birch (1813 – 1815).
2 βλ. Lon  Milo  DuQuette, «γγελοι, Δαμονες και Θεο της Νας Χιλιετας» σελ. 159 εκδ. Αρχτυπο.
3 Κεμενο απ τον τφο του Sethos  I., νατη Τελετ. Μετφραση W. Budge: The Book of the Opening Mouth.
4 βλ. Lon  Milo  DuQuette, «γγελοι, Δαμονες και Θεο της Νας Χιλιετας» σελ. 160 εκδ. Αρχτυπο.
5 βλ. «Μγοι και αλχημιστς - Η παρδοση της Δσης» εκδ. Ιμβλιχος.
6 Fragmenta 178.1- 178.21 - Ιωννη Στοβαου Ανθολγιον IV. 52.49 ( v. p. 1089 H.).
7 βλ. Lon  Milo  DuQuette, «γγελοι, Δαμονες και Θεο της Νας Χιλιετας» σελ. 161 εκδ. Αρχτυπο.
8 βλ. “Traite  Elementaire  d’ Occultisme” μεταφ. στα ελληνικ απ τις εκδ. Β.Βασδκης.
9 με περικοπς
10 18ος βαθμς Knight of the Rose Croix de Heredom Council of Kadosh.
11 βλ. Πλοταρχου “Περ σιδος και Οσριδος” 354.Β.11.
12 ο ρος φιλοσοφα αποδδεται στον Πυθαγρα.
13 βλ. Πλοταρχου “Περ σιδος και Οσριδος” 354.Β.11
14 βλ. Πλοταρχου “Περ σιδος και Οσριδος” 354.D.10
15 βλ. Memoire pour Le Comte de Cagliostro, Accuse Contre M. L Procureur-General, Accusateur en prefence de M. le Cardinal de Rohan, de la Comtesse de la Motte, & autres Co-Accuses". Paris: 1786 σελ. 12 μετφραση υπ Πτρου Γρβιγγερ.
16 Βλ. Rituel de la Maconnerie Egyptienne, editions des cahiers astrologiqes, Nice, 1948, μετφραση υπ Πτρου Γρβιγγερ.
17 Ο Bulwer  Lytton επηρασε τσο τον MacGregor  Mathers σαν συγγραφας με το μυθιστρημα του Zanoni, σο και την μαγικ σταδιοδρομα του E. Levi καθς στην επσκεψη του στην Αγγλα το 1854 εχε μυηθε στην S.R.I.A.
18 βλ. “The complete Golden Dawn Cipher Manuscript” Holmes Publishing Group, 1996
19 βλ. Historic Lecture - Golden Dawn υπο William Wynn Westcott.
20 βλ. «Τα Εσωτερικ Τγματα και το ργο τους», εκδ. Ιμβλιχος.
***

Aν θλετε να παρακολουθσετε σχετικς συζητσεις στην Αγορ μας, χρησιμοποιστε το σνδεσμο εδ.
(Για να δημοσιεσετε σχλι σας, θα πρπει να εγγραφετε.)

 

  < Προηγομενη

<< ρθρα (κεντρικ)