< Προηγοýμενη
<< ¢ρθρα (κεντρικÞ)

 Τα μυητικÜ μυστÞρια της
Αρχαßας Αιγýπτου

 



απü τον
 Est la Bahamaat  L.V.X.
Φ.Ν.Σ.

*********
       ΕλÜχιστα προβλÞματα Ýχουν απασχολÞσει τüσο πολý την εσωτερικÞ επιστÞμη και παρÜδοση üσο το πρüβλημα των Αιγυπτιακþν Μυστηρßων της ºσιδας και του ¼σιρη κι η μýηση στο Ναü του ¢μμωνα Þ στην ΜεγÜλη Πυραμßδα της Γκßζας. Και αυτü διüτι ενþ üλα τα εσωτερικÜ ρεýματα της σýγχρονης εποχÞς, τους προσδßδουν μÝγιστη σημασßα, οι πληροφορßες που Ýχουμε για αυτÜ εßναι πολý σκοτεινÝς. Το γεγονüς αυτü οφεßλεται στην μυστικüτητα που περιÝβαλλε τα αρχαßα μυστÞρια γενικÜ, üπου οι μυημÝνοι Ýπαιρναν üρκο να μην αποκαλýψουν ποτÝ στους βÝβηλους üσα εßχαν μÜθει μÝσα στα μυστÞρια Þ τις τελετουργßες που συνüδευαν αυτÜ τα μυστÞρια. Χαρακτηριστικü παρÜδειγμα αυτÞς της μυστικüτητας αποτελεß η παρακÜτω ταφικÞ επιγραφÞ ενüς ανþτερου ιερÜ της ΜÝμφιδος:
«Γνþριζε üλες τις διευθετÞσεις της Γης και της Ηλιουπüλεως και της ΜÝμφιδος.
Εßχε διεισδýσει στα μυστÞρια κÜθε ιεροý. Τßποτε δεν κρυβüταν απü αυτüν.
ΛÜτρευε το Θεü και Τον δüξασε σε üλα τα Ýργα Του
και Ýκρυβε στους κüρφους του üλα üσα εßχε δει» 1

       ¸τσι εξετÜζοντας την ιστορικÞ διαδρομÞ των μυστηρßων δεν μποροýμε να εξÜγουμε με βεβαιüτητα μια ολοκληρωμÝνη εικüνα τους. Ο σýγχρονος μÜγος της τελετουργικÞς μαγεßας Lon Milo DuQuette μας εκθÝτει αυτÞ την ιστορικÞ Üγνοια με αφοπλιστικÞ ειλικρßνεια :
       «Και οι ΑιγυπτιακÝς τελετÝς μýησης; ΞÝρουμε, με κÜποιο βαθμü ακριβεßας, περß τßνος επρüκειτο; ¢ραγε, πüσες μυητικÝς αδελφüτητες υπÞρξαν και εξÜσκησαν την τÝχνη τους κατÜ την διÜρκεια των 4.000 ετþν ΑιγυπτιακÞς ιστορßας; ¹ταν ανταγωνιστηκÝς μεταξý τους; Πüτε Ýφτασε η μυητικÞ τÝχνη στο πνευματικü της ζενßθ; Πüτε Üρχισε να εκφυλλßζεται για να καταντÞσει τελικÜ κενÞ νοÞματος μορφÞ; ΥπÜρχουν σÞμερα σχολÝς μýησης που να εßναι πραγματικÜ κληρονüμοι των Αιγυπτιακþν μαγικþν σχολþν; Νομßζω πως η μοναδικÞ τßμια απÜντηση σε üλα αυτÜ εßναι : Κανεßς δε γνωρßζει πραγματικÜ  2».

       ¼μως παρüλη την δυσκολßα που παρουσιÜζει το θÝμα, κÜποιοι μυημÝνοι ανÜ τους αιþνες, προσπÜθησαν να αποκαλýψουν με διÜφορες αλληγορßες Þ με συμβολικÝς ιστορßες τον χαρακτÞρα των μυστηρßων.

Οι κυριüτερες ιστορικÝς πηγÝς που θα εξετÜσουμε και που γενικÜ υπÜρχουν πÜνω στο θÝμα εßναι :

  1. Το Ýργο του Λοýκιου ΑπουλÞιου, (π. 123 - π. 170 μ. Χ.) Asinus Aureus [Ο Χρυσüς üνος ] (Þ Μεταμορφþσεις, βιβλßα 11).

  1. Τα Ýργα του ΙÜμβλιχου και ιδιαßτερα το «Περß των αιγυπτßων μυστηρßων».
  1. Τα Ýργα του Πλοýταρχου και ιδιαßτερα το «Περß ºσιδος και Οσßριδος».

  1. Η ΑιγυπτιακÞ Βßβλος των Νεκρþν – Το αρχαßο αιγυπτιακü Τυπικü των λιθοξüων 3





Η Βßβλος της ανÜδυσης στο φως της ΗμÝρας

       Θα ξεκινÞσουμε την προσÝγγισÞ μας στης μυητικÝς τελετουργßες με μια εξÝταση της ΑιγυπτιακÞς Βßβλου των Νεκρþν. ¼ταν αναφερüμαστε στην «Βßβλο των Νεκρþν» εννοοýμε κÜποια αρχαßα αιγυπτιακÜ κεßμενα, γραμμÝνα αρχικÜ πÜνω στις σαρκοφÜγους και αργüτερα σε παπýρους που θÜβονταν μαζß με το νεκρü, στο εσωτερικü των σαρκοφÜγων. Τα διÜφορα βιβλßα που αποτελοýν αυτü που ονομÜζουμε «Βßβλο των Νεκρþν» περιÝχουν συλλογÝς απü επωδοýς, αριθμοýς και μαγικοýς τýπους για χρÞση απü τους νεκροýς στη μεταθανÜτια ζωÞ. Εßχαν το ρüλο να καθοδηγÞσουν τους νεκροýς στις διÜφορες δοκιμασßες που θα συναντοýσαν πριν φθÜσουν στον ΚÜτω Κüσμο. Ο Lon  Milo  DuQuette μας λÝει:
       «¹ταν Ýνας καταπληκτικÜ λεπτομερÞς χÜρτης κÜθε πτυχÞς της προβαλλüμενης φαντασßας του Θεοý. Αν το εßχε αποστηθßσει üσο Þταν ακüμη ζωντανüς, ο πρüσφατα νεκρüς μποροýσε να αντεπεξÝλθει βÞμα προς βÞμα στις δοκιμασßες και στη σýγχυση της μεταθανÜτιας ýπαρξης, να απορροφηθεß απü την αθÜνατη θεüτητα και να ταυτιστεß πλÞρως μαζß της 4»

       Οι παλαιüτερες εκδüσεις του βιβλßου χρονολογοýνται απü τον 16ο αιþνα π.Χ. και εμπεριÝχουν παλαιüτερα κεßμενα απü το 2000 π.Χ. ("κεßμενα των ΣαρκοφÜγων") και απü το 2.600-2.300 π.Χ. ("κεßμενα των Πυραμßδων")

       Στον εντυπωσιακü πÜπυρο του ¢νι, που παρουσιÜζεται με μεγÜλα γρÜμματα σαν διÜζωμα στις ΑιγυπτιακÝς Αßθουσες του Βρετανικοý Μουσεßου με συνολικü μÞκος 28 μÝτρων (και αποτελοýμενος απü 37 φýλλα), μποροýμε να διακρßνουμε Ýνα βασικü πρüτυπο, την περιγραφÞ της μεταθανÜτιας κατÜστασης του γραφÝα ¢νι.

       Εκ πρþτης üψεως η Βßβλος των Νεκρþν δεν φαßνεται να Ýχει κÜποιο μυητικü χαρακτÞρα, αν üμως κατανοÞσουμε σε βÜθος τον σκοπü της περιγραφüμενης τελετουργßας τüτε τα συμπερÜσματα μας θα αλλÜξουν. Για να γßνει αυτü πιο κατανοητü ας δοýμε μια πρþτη γενικÞ σýγκριση μεταξý του θανÜτου (ακοýσια Ýξοδος του εγþ απü το σþμα) και της μýησης (εκοýσια Ýξοδος του εγþ απü το σþμα) απü τον Gareth Knight 5 :

       «¼πως η μýηση περιÝχει το συμβολισμü του θανÜτου, με σκοπü να εντυπþσει καλýτερα την ιδÝα της πνευματικÞς αναγÝννησης, Ýτσι και οι αιγυπτιακÝς νεκρικÝς τελετÝς μας προσφÝρουν Ýνα υπüβαθρο για τις πßστεις και τις πραχτικÝς της ΜυστηριακÞς θρησκεßας. ΣχετικÜ με αυτü, εßναι σημαντικü να παρατηρÞσουμε üτι η συλλογÞ των πÜπυρων που πραγματεýονται αυτü το θÝμα ονομÜζεται γενικÜ «Η Βßβλος των Νεκρþν», ενþ στην αρχαßα Αßγυπτο την ονüμαζαν «Η Βßβλος της ανÜδυσης στο φως της ΗμÝρας».

       Αυτüς ο συσχετισμüς δεν εßναι καθüλου αυθαßρετος και μας φÝρνει στο νου την αρχαßα αιγυπτιακÞ επωδÞ:

«ΜακÜριος αυτüς που Ζει,
ΜακÜριος αυτüς που Πεθαßνει στις ΘÞβες»

Þ αυτü που Ýχω ακοýσει να λÝνε οι Αγιορεßτες μονÜχοι :
«¼ποιος πεθÜνει πριν πεθÜνει δεν θα πεθÜνει üταν πεθÜνει»
       Ο Πλοýταρχος 6 μας επιβεβαιþνει τα παραπÜνω και λÝει:
        «Η ψυχÞ, την στιγμÞ του θανÜτου, νοιþθει τις ßδιες εντυπþσεις üπως αυτοß που Ýχουν μυηθεß στα μεγÜλα μυστÞρια. Η λÝξη και το πρÜγμα μοιÜζουν: λÝμε "τελευτþ" (πεθαßνω) και "τελειοýσθαι" (μυοýμαι).»
       Πρüκειται στην αρχÞ για πορεßες στην τýχη, για επßπονες διαδρομÝς, για Ýνα δρüμο üλο ανησυχßα και δßχως τÝλος μÝσα στα σκοτÜδια. ¾στερα, και πριν τελειþσουν üλα, ο τρüμος φτÜνει στο αποκορýφωμα του: η ανατριχßλα, το τρεμοýλιασμα, ο κρýος ιδρþτας κατακλýζουν τον υπü μýηση.
       «¼μως, στη συνÝχεια, Ýνα υπÝροχο φως προσφÝρεται στα μÜτια του, περνÜ μÝσ' απü πεντακÜθαρους τüπους και λειβÜδια, üπου αντηχοýν τραγοýδια και χοροß· τα ιερÜ λüγια, τα θεßα ορÜματα εμπνÝουν Ýνα θρησκευτικü σεβασμü.»
       Ο Πλοýταρχος λοιπüν συσχετßζει Üμεσα τα μυστÞρια με τον θÜνατο και μας περιγρÜφει την μετÜβαση στα φωτεινÜ λιβÜδια (δηλαδÞ στο Φως – στην ΗμÝρα). Εδþ πρÝπει να σημειþσουμε üτι και μüνο η καταγραφÞ – χαρτογρÜφηση του μεταθανÜτιου κüσμου (αν δεχτοýμε üτι η Α.Β.Ν. εßναι μüνο αυτü) με τÝτοια ακρßβεια προûποθÝτει κÜτι παραπÜνω απü συγγραφικü ταλÝντο…
       ΤÝλος αξßζει να γßνει μια μνεßα στην ομοιüτητα που παρουσιÜζουν τα τυπικÜ του Ελευθεροτεκτονισμοý με την Α.Β.Ν. και ειδικüτερα το 125ο κεφÜλαιο στο οποßο εντοπßζεται Ýνας απü τους αρχαιüτερους τýπους «κατηχισμþν». Σαν ερωταποκρßσεις περιÝχονται διÜφορα στοιχεßα, τα οποßα χρησιμοποιοýνται και σÞμερα στα ΤυπικÜ διαφüρων οργανþσεων, σχετικÜ με το ΤÜγμα της ΧρυσÞς ΑυγÞς ο Lon  Milo DuQuette μας λÝει:
       «Σε πολλÝς ιεροτελεστßες ζητεßται απü τον υποψÞφιο να σταματÞσει σε διÜφορα σημεßα του ναοý και να απαντÞσει σε διÜφορες ερωτÞσεις Þ να αντιμετωπßσει κÜποια δοκιμασßα. Κατüπιν με τη βοÞθεια του οδηγοý της ιεροτελεστßας (ο ΔοκιμαστÞς στις τεκτονικÝς στοÝς) Þ του ανÜδοχου ο υποψÞφιος ξεπερνÜει τη δοκιμασßα και του δßνεται η Üδεια, απü την ανωτÜτη αρχÞ να συνεχßσει. Οι μυημÝνοι της παρÜδοσης του ΤÜγματος της ΧρυσÞς ΑυγÞς θα αναγνωρßσουν στα παραπÜνω τα αξιþματα του Ηγεμüνα (Hegemon), του ΙερÝα (Hiereus) και του ΙεροφÜντη (Hierophant). 7 »

Ο Λοýκιος ΑπουλÞιος
       ΔιαβÜζοντας το δεýτερο βιβλßο για τις "Μεταμορφþσεις του Απουλßου" (μßα απü τις καλýτερες πηγÝς για τη φιλοσοφßα και την πρακτικÞ των Μυστηριακþν Θρησκειþν), μποροýμε να εμβαθýνουμε αρκετÜ σ' αυτü το ζÞτημα και ν' αποσπÜσουμε στοιχεßα μελÝτης πολý ενδιαφÝροντα, προπÜντων αν τα συνδυÜσουμε με τις διδασκαλßες της εσωτερικÞς παρÜδοσης. Ο Λοýκιος ΑπουλÞιος της Μαδοýρας Þταν Ýνας μυημÝνος στα ΜυστÞρια της ºσιδας και πιθανÜ και σε κÜποιες Üλλες ΜυστηριακÝς λατρεßες. Σýμφωνα με μßα παρÜδοση, την οποßα ακολοýθησαν πολλοß, μεταξý των οποßων και οι Ροδüσταυροι του 17ου αιþνα, Ýγραψε πολý σοφÜ πρÜγματα, καλυμμÝνα üμως με το προσωπεßο μιας σκωπτικÞς διÜθεσης. Αυτü που σε Ýνα επßπεδο αποτελεß συλλογÞ αστεßων και μερικÝς φορÝς κακüγουστων Þ και χυδαßων ακüμα ιστοριþν, στην πραγματικüτητα εßναι μια πραγματεßα που αφορÜ τη μýηση στα ανþτερα πνευματικÜ ΜυστÞρια. Ταυτüχρονα, θεωρεßται Ýργο πολý αποκαλυπτικü για τα εßδη των θρησκειþν και τις μαγικÝς πεποιθÞσεις που επικρατοýσαν εκεßνη την εποχÞ (αν και τα κεßμενÜ του τοποθετοýνται χρονικÜ γýρω στον 3ο μ.Χ αιþνα, η γενικÞ εικüνα που μας δßνει ισχýει και για μερικοýς αιþνες πριν).
       Η ιστορßα των «Μεταμορφþσεων» αφηγεßται το πþς μεταμορφþθηκε σε γÜιδαρο και τις περιπÝτειες που εßχε μÝχρι να ξαναποκτÞσει την ανθρþπινη μορφÞ τοý. Η αρχικÞ του μεταμüρφωση Þταν αποτÝλεσμα της ασυγκρÜτητης επιθυμßας του για τα εγκüσμια και της περιÝργειÜς του. Δημιουργεß Ýναν παρÜνομο δεσμü με μια υπηρÝτρια, που του αποκαλýπτει üτι η κυρÜ της εßναι μυημÝνη στη φυσικÞ μαγεßα. ¸να βρÜδυ αργÜ, την παρακολουθοýν κρυφÜ να αλεßφεται με μßα παρÜξενη αλοιφÞ και να μεταμορφþνεται σε κουκουβÜγια. Ο Λοýκιος δοκιμÜζει και αυτüς την αλοιφÞ, αλλÜ, δυστυχþς γι' αυτüν, κÜνει λÜθος στο βαζÜκι και μεταμορφþνεται σε γÜιδαρο. Το αντßδοτο για να ξαναπÜρει την ανθρþπινη μορφÞ του εßναι να φÜει μερικÜ τριαντÜφυλλα. ΑλλÜ πριν προλÜβει και, Ýχοντας ακüμα μορφÞ γαúδÜρου, εισβÜλλουν ΚλÝφτες και τον παßρνουν, για να τους βοηθÞσει να μεταφÝρουν τη λεßα τους. Αν και πÝρασε απü πολλÜ βÜσανα και δοκιμασßες, συνÝχεια ανÝβαλε την βρþση των τριαντÜφυλλων γιατß πÜντα τον παρακολουθοýσαν Üλλοι, και θα μποροýσε να κατηγορηθεß για μαγεßα αν τον Ýβλεπαν να μεταμορφþνεται μπροστÜ στα μÜτια τους. ΤελικÜ προσεýχεται στην' Ισιδα, και μÝσα απü Ýνα üραμα κατευθýνεται σε μßα περιοχÞ με πολλÜ τριαντÜφυλλα, που θα τον βοηθοýσαν να αποχτÞσει την προηγοýμενη μορφÞ του. Εκεß γßνεται μια θρησκευτικÞ τελετÞ προς τιμÞ της Ισιδος, üπου Ýνα θρησκευτικü πλοßο πρüκειται να καθελκυστεß στη θÜλασσα γεμÜτο με αναθÞματα. ¸νας απü τους ανþτερους ιερεßς κρατÜει Ýνα στεφÜνι απü τριαντÜφυλλα και ο Λοýκιος καταφÝρνει να το φÜει. ΜετÜ, απü ευγνωμοσýνη, αφιερþνεται στα ΜυστÞρια και γßνεται μÝλος του ιερατεßου της ºσιδας.
       Σε üτι αφορÜ στη μýησÞ του, λÝει üτι δεν επιτρÝπεται σε κανÝνα να αποκαλýψει αυτÜ που συμβαßνουν μÝσα στα Üγια των αγßων :
       «Κι εσý φιλομαθÞ αναγνþστη, ßσως να απαιτεßς να μÜθεις τι λÝχθηκε και γßνηκε εκεß μÝσα: μα την αλÞθεια, θα σοý Ýλεγα αν δε γινüμουν παραβÜτης, θα μÜθαινες αν σωστü για σÝνα Þταν να ακοýσεις: αλλÜ, αμÝσως και τα αυτιÜ σου και η γλþσσα σου θα υπÝφεραν απü τον πüνο της παρÜτολμης περιÝργειας. ΑλλÜ δε θα βασανßσω για πολý το μυαλü σου, που ßσως πιστεýει σε κÜποια θρησκεßα και εßναι δοσμÝνο σε κÜποια λατρεßα' Üκου, λοιπüν, και πßστεψε πως εßναι αλÞθεια. ΠρÝπει να καταλÜβεις πως Ýφτασα κοντÜ στον κÜτω κüσμο, στις ßδιες τις πýλες της Περσεφüνης κι αφοý απü εκεß αρπÜχτηκα και πÝρασα μÝσα απü üλα τα στοιχεßα, μετÜ επÝστρεψα στη θÝση μου: εκεß γýρω στα μεσÜνυχτα εßδα τον Þλιο να λÜμπει εκτυφλωτικÜ, εßδα και τους θεοýς, ουρÜνιους και υποχθüνιους μπροστÜ τους ". παρουσιÜστηκα και τους λÜτρεψα».
“ΑυτÜ μπορþ να σου αναφÝρω κι αυτÜ που Üκουσες δεν εßναι αναγκαßο να τα κατανοÞσεις"
       Ο Λοýκιος, επειδÞ εßχε ορκιστεß να τηρεß μυστικüτητα, κρýβει την αλÞθεια μÝσα στα διπλÜ Þ και πολλαπλÜ νοÞματα, παρουσιÜζοντας το σοβαρü σαν αστεßο, αυτü Üλλωστε το συναντÜμε σε πολλÜ τÝτοιου εßδους κεßμενα. Στην πραγματικüτητα, μας αποκαλýπτει τα πÜντα μÝσα απü τις «γελοßες» ιστορßες του βιβλßου, ζητþντας μας μÜλιστα συγνþμη γιατß χρησιμοποßησε αιγυπτιακü χαρτß και πÝνα απü τις καλαμιÝς του Νεßλου (μÜλλον πρüκειται για μια Ýμμεση υπüδειξη στους σοφοýς να ψÜξουν για τις ρßζες των αρχαßων ΜυστÞριων στη συσσωρευμÝνη γνþση και στις παραδüσεις της αρχαßας Αιγýπτου).

       Ο Λοýκιος αργüτερα μυεßται στα ΜυστÞρια του ¼σιρι, τον οποßο χαρακτηρßζει σαν «τον πιο ισχυρü απü üλους τους θεοýς, τον ýψιστο απü τους μεγÜλους, το μεγαλýτερο απü τους ýψιστους και τον κυβερνÞτη των μεγÜλων ... " με Üλλα λüγια, «τρισμÝγιστο».
       Εßναι ενδιαφÝρον να σημειþσουμε το ρüλο που παßζουν τα τριαντÜφυλλα στην ιστορßα του Λοýκιου, σαν φορÝας της λýτρωσης του. Εßναι Ýνα σýμβολο που το συναντÜμε διαρκþς στην ιστορßα της μαγεßας. Εßναι τα Rosa  Mystica της Θεßας κωμωδßας του ΔÜντη και αποτελοýν Ýνα πρüτυπο του ßδιου του ουρανοý. Εßναι το κεντρικü σημεßο των ΜυστÞριων του Ρüδου και του Σταυροý, που συναντÜμε στο Ροδοσταυρισμü του 17ου αιþνα και συμβολßζουν το πνεýμα που κυριαρχεß στα τÝσσερα στοιχεßα.

       ¸νας Üλλος τρüπος, μÝσα απü τον οποßο εκφρÜζονται οι πνευματικÝς διδασκαλßες των Μυστηριακþν λατρειþν, δßνεται απü τον Λοýκιο σε Ýνα μακροσκελÝς ανÝκδοτο, ενσωματωμÝνο μÝσα στην κýρια ιστορßα του με τßτλο «Η ΑγÜπη της ΨυχÞς και του ¸ρωτα». Η ΨυχÞ, μßα νεαρÞ κοπÝλα που συμβολßζει την ανθρþπινη ψυχÞ, Ýχει ερωτικÞ σχÝση με το Θεü ¸ρωτα, üμως χÜνει την πßστη και την εμπιστοσýνη αυτÞς της αγÜπης επειδÞ ακοýει τις ζηλüφθονες πονηριÝς των αδελφþν της. ΑφÞνει την περιÝργεια και την υποψßα να ξεπηδÞσουν μÝσα στο στÞθος της, σε σημεßο που προδßδει τον ¸ρωτα, το θεßο εραστÞ της. Αυτü Ýχει σαν αποτÝλεσμα να περÜσει πολλÝς δοκιμασßες και περιπÝτειες. Οι δοκιμασßες εßναι να βÜλει σε τÜξη χιλιÜδες σπüρους μÝσα σε μßα νýχτα, να αναζητÞσει Ýνα χρυσüμαλλο δÝρας, να φÝρει λßγο απü το νερü που τροφοδοτεß τους ποταμοýς του ΚÜτω Κüσμου και να παρακαλÝσει την Περσεφüνη να της δþσει λßγη απü την ομορφιÜ της, πρÜγμα που σÞμαινε üτι Ýπρεπε να κατÝβει στο ßδιο το βασßλειο του ¢δη. Τους πετυχαßνει αυτοýς τους Üθλους, τüσο γιατß δεßχνει μια παραδειγματικÞ αγÜπη και υπηρεσßα προς τους Üλλους, üσο και γιατß το αξßζει. Στο τÝλος αποκαθßσταται ερχüμενη σε Ýνα θεßο γÜμο με το Θεü ¸ρωτα.

       Ο ΓÜλλος εσωτεριστÞς Dr. Gerard  Encausse, γνωστüς ως Papus, στο βιβλßο του «Πραγματεßα για τον Αποκρυφισμü 8» παραθÝτει Ýνα σχÝδιο της αρχαßας ΑιγυπτιακÞς Μýησης βασισμÝνο κυρßως στον Λοýκιο.

       Παρατßθεται το κεßμενο αυτοýσιο 9 :
       Θα θυμßσουμε σε συντομßα üτι Þταν γýρω στην ΧV Δυναστεßα της Αιγýπτου, κατÜ τη διÜρκεια της εισβολÞς των ποιμÝνων, που τα μεγÜλα μυστÞρια καθιερþθηκαν απü τους σοφοýς της Αιγýπτου, για να κρýψουν την ερμητικÞ επιστÞμη απü τους βÝβηλους και να διαφυλÜξουν τη μýηση γι' αυτοýς που εßχαν κριθεß Üξιοι.
       ¼μως, ας σωπÜσουμε πÜνω σ' αυτü κι ας ξαναγυρßσουμε στις εργασßες εκεßνες, που επÝτρεπαν στον υπü μýηση να γßνει Ýνας μýστης κι ýστερα Ýνας ιππüτης, γÞινα ονüματα των στρατιωτþν της καλÞς θεÜς για τους μυημÝνους στα μυστÞρια της ºσιδας, των στρατιωτþν του Θεοý για τους μυημÝνους στα μυστÞρια του ¼σιρη Þ του Μßθρα.
       Στη συνÝχεια, ο κÜθε ναüς της ºσιδας εßχε τις κρýπτες του για μυÞσεις Þ για τελετουργßες που διεξÜγονταν για üλους τους μυημÝνους.
       Μποροýμε να διαιρÝσουμε τη μýηση σε τÝσσερα μÝρη:
       1. -Τη βÜπτιση.
       2. -Το θÜνατο και την κüλαση.
       3. -Την κÜθοδο στην κüλαση.
       4. -Τη μεταμüρφωση σε Þλιο.
       ΑυτÝς οι φÜσεις μýησης, üπως θα δοýμε, δεν αντιπροσωπεýουν τßποτα γι' αυτüν που δεν ξÝρει τα μυστÞρια του αστρικοý επιπÝδου, αλλÜ Ýχουν, αντßθετα, πολý μεγÜλο ενδιαφÝρον, γι' αυτοýς ποý εßχαν εισχωρÞσει στις στοÝς της αναδßπλωσης και της πνευματικÞς ζωÞς.
       Ο Αποýλιος μÜς λÝει üτι της κÜθε μýησης Ýπρεπε να προηγηθεß μια δοκιμασßα και μια περßοδος νηστεßας και διαλογισμοý.
       Ο μελλοντικüς μυημÝνος νοßκιαζε στο παρÜρτημα του ναοý Ýνα κελß και δεν μποροýσε να βγει απ' αυτü τον εθελοντικü εγκλεισμü του, παρÜ μüνο αφοý αποκτοýσε την εμπειρßα του πρþτου ορÜματος του. Ο ιερÝας Þταν ανßκανος να προσφÝρει μýηση αν το αüρατο δεν εßχε σφραγιστεß μ' Ýνα üραμα, φανερþνοντας üτι ο υποψÞφιος για μýηση μποροýσε πραγματικÜ να συμμετÜσχει στα μυστÞρια (να γιατß οι δüκιμοι περßμεναν καμιÜ φορÜ 10 Þ 12 χρüνια την αποκÜλυψη του αüρατου επßπεδου).
       Ο μεγÜλος ιερÝας εßπε στον Αποýλιο:
       '¹ θεÜ θα σε πληροφορÞσει η ßδια για το πüτε εßναι η κατÜλληλη στιγμÞ. Στο χÝρι της υπÜρχουν τα κλειδιÜ της κüλασης κι η σιγουριÜ της σωτηρßας. Η μýηση εßναι σαν Ýνας εθελοντικüς θÜνατος, που ακολουθεßται απü μια πιθανÞ σωτηρßα και μια αναγÝννηση. ¼σο Ýντονη κι αν εßναι η Ýκκληση του δüκιμου, πρÝπει να περιμÝνει την επßσημη γνþμη της θεÜς".
       Αυτü το σýστημα Üμεσης επιλογÞς των στρατιωτþν του απü το αüρατο, δεν Üλλαξε ποτÝ με το πÝρασμα των αιþνων και στις μÝρες μας ακüμη, κÜθε μýηση που δεν ελÝγχεται απü μια αστρικÞ τελετουργßα, εßναι ματαιοδοξßα και υπερηφÜνεια.
       ΚÜτω απ' την επßδραση της προσευχÞς, της νηστεßας που περιοριζüταν σε μια ειδικÞ διατροφÞ, ο Λοýκιος βλÝπει τη θεÜ να του εμφανßζεται αναγγÝλλοντÜς του üτι η στιγμÞ Ýχει Ýρθει. Θα πρÝπει να πιστÝψουμε üτι υπÜρχει κÜποια μυστικÞ σχÝση ανÜμεσα στην εμφÜνιση και στο μεγÜλο ιερÝα, αφοý, χωρßς να χρειαστεß ο μελλοντικüς μυημÝνος να μιλÞσει, απü τη στιγμÞ που θα παρουσιαστεß το πρωß στη λειτουργßα, ο μεγÜλος ιερÝας τον παßρνει κατÜ μÝρος και του διαβÜζει ορισμÝνα κεßμενα γραμμÝνα με ιερατικοýς χαρακτÞρες. Ο δüκιμος μπορεß τüτε να γßνει μÝλος του αγßου ποιμνßου. Οδηγεßται απü το μεγÜλο ιερÝα, περιτριγυρισμÝνος απü τους μυημÝνους, προς τον χεßμαρρο που κυλÜ μÝσα στην κρýπτη του ναοý, üπου θα υποβληθεß στην τελετÞ του βαπτßσματος, δηλαδÞ στο συμβολικü εξαγνισμü του φυσικοý του σþματος με το νερü που θα προηγηθεß του εξαγνισμοý του αστρικοý του. Γßνεται Ýτσι Ýνας νÝος Üνθρωπος, κι εßναι εκεßνη την ßδια ημÝρα που αρχßζει η πραγματικÞ του ζωÞ πÜνω στη γη. ΜÝχρι τüτε δεν Þταν παρÜ Ýνας βÝβηλος, ανακατεμÝνος μÝσα στο κοπÜδι των βÝβηλων. ΜετÜ τον φυσικü εξαγνισμü απ' αυτÞ τη βÜπτιση, ο Λοýκιος οδηγÞθηκε πÜλι στο ναü, üπου γονÜτισε μπροστÜ στη θεÜ. Του ανακοινþνουν τις συνθηματικÝς λÝξεις του πρþτου βαθμοý μýησης, με την Üποψη üτι το σýνθημα αυτü ανοßγει τις πüρτες του αüρατου και του ορατοý ναοý. ΒλÝπουμε αργüτερα, ανÜμεσα στους Γνωστικοýς, ν' αποκαλýπτονται αυτÜ τα μυστÞρια μ' εκκλÞσεις των μυστικþν λειτουργιþν μÝσα στο αστρικü, στους Üρχοντες και στους Αιþνες.
       ΜετÜ τη βÜπτιση, ο μυημÝνος Ýπρεπε, επß δÝκα μÝρες, να μην τρþει τßποτα που εßχε ζωÞ και να μη χρησιμοποιεß τßποτα το διεγερτικü. Ξαναβρßσκουμε σ' αυτü την αρχαßα σοφßα που κατÝφευγε στη χορτοφαγßα κατÜ περιüδους που δεν ξεπερνοýν ποτÝ τις σαρÜντα μÝρες, και που επιφýλασσε αυτÞ την πρακτικÞ στις επικοινωνßες ανÜμεσα στο ορατü και στο αüρατο. ¼ταν περνοýσαν οι δÝκα μÝρες της νηστεßας, Üρχιζε η δεýτερη φÜση των μυστηρßων, η πιο σημαντικÞ απ' üλες, αυτÞ που αναφÝρεται στη γÝννηση και στο θÜνατο.
       Η Περσεφüνη εßναι, πραγματικÜ, η ελληνικÞ προσωποποßηση της ºσιδας, αποκαλυπτÞρια των μυστηρßων του αüρατου επßπεδου κι Üλλων πληροφοριþν που μας επιτρÝπουν να επιβεβαιþσουμε με σχεδüν σιγουριÜ üτι ο μυημÝνος, τοποθετημÝνος μÝσα σ' Ýνα φÝρετρο Þ μια σαρκοφÜγο και παßζοντας το ρüλο της μοýμιας, αναδιπλωνüταν με τη χρησιμοποßηση του μαγνητισμοý και μεταφερüταν κÜτω απ' την καθοδÞγηση αüρατων οδηγþν στη δεýτερη κατÜσταση, üπου ερχüταν σε επικοινωνßα με τους νεκροýς και τους θεοýς των νεκρþν.
       Αυτοß που θα Þθελαν να μελετÞσουν το βαθμü του Ροδüσταυρου του Ερεντüμ 10, θα δουν üτι ο 2ος θÜλαμος μýησης εßναι η αναπαρÜσταση αστρικþν πινÜκων. Η εßσοδος κι η Ýξοδος αυτοý του θαλÜμου, που λÝγεται κολÜσιμος, εßναι σφραγισμÝνες με Ýνα σκελετü, πρÜγμα που υποδεικνýει, γι' αυτοýς που ξÝρουν να διαβÜζουν, üτι πρÝπει να περÜσουν τις πüρτες του θανÜτου πριν εισÝλθουν σ' αυτÞν αßθουσα κι üτι Ýπρεπε να ξαναπερÜσουν αυτÝς τις μυστηριþδεις πüρτες πριν ξαναγυρßσουν απü την αßθουσα αυτÞ στο γÞινο επßπεδο.
       ¼ταν ο μýστης -γιατß αυτü Þταν το üνομα που Ýπαιρνε ο δüκιμος μετÜ απ' αυτÞ την αστρικÞ την αναδßπλωση- εßχε διακρßνει αυτü το μεγÜλο μυστÞριο των σχÝσεων με το αüρατο, παρουσιαζüταν στο λαü μÝσ' απü μεγÜλο ενθουσιασμü και γινüταν Ýνας Þλιος που ζοýσε πÜνω στη γη.
       ¹ταν τüτε που Üρχιζε το δεýτερο μÝρος της διδασκαλßας, στη διÜρκεια του οποßου ο μυημÝνος εκπαιδευüταν σιγÜ-σιγÜ στο να προκαλεß με τρüπο δραστÞριο κι εθελοντικü την αστρικÞ αναδßπλωση, που εßχε προκαλÝσει με παθητικü τρüπο κατÜ το πρþτο μÝρος της μýησÞς του.
       Ο Φαραþ υποβαλλüταν, κι αυτüς ακüμη, στις δοκιμασßες της μýησης 11 και γινüταν Ýνας ζωντανüς ¼σιρης, αφοý εßχε υποστεß μες στις κρýπτες του ναοý και μÝσα στους θαλÜμους του μυστηρßου την αστρικÞ αναδßπλωση, που τον καθιστοýσε συμμÝτοχο της διπλÞς φýσης, ανθρþπινης και θεßας.
       Αυτü εßναι το φÜρμακο που προσφÝρει την αθανασßα, üπως το επινüησε η ºσις. Και τüτε καταλαβαßνουμε την παρατÞρηση του ΜορÝ: "üτι απ' αυτÞ τη δοκιμασßα ο μýστης Ýβγαινε üμοιος με τον ¼σιρη. Κι üπως εßναι αλÞθεια üτι αυτüς ο Θεüς ζοýσε για πÜντα, το ßδιο αληθινü εßναι κι üτι η μυημÝνος θα ζÞσει μετÜ το θÜνατο. Και το ßδιο καθþς στην Αßγυπτο, ο νεκρüς, καθαγιασμÝνος απü τελετÝς, φÝρνει το üνομα κι αναλαμβÜνει το ρüλο του ¼σιρη, Ýτσι κι η μυημÝνος στα μυστÞρια της ºσιδας παρουσιαζüταν με το κοστοýμι και τα εμβλÞματα του ΣÝραπη'"
       ΑποτραβηγμÝνος στο κελß του αρχßζει να προσεýχεται κι η θεÜ του ουρανοý του εμφανßζεται λÝγοντας:
       "Θα ζÞσεις ευτυχισμÝνος, θα ζÞσεις δοξασμÝνος κÜτω απü την προστασßα μου κι üταν στο προδιαγεγραμμÝνο τÝλος θα κατÝβεις στον Üλλο κüσμο κι εκεß επßσης, σ' αυτü το υπüγειο ημισφαßριο θα με δεις ν' αστρÜφτω μÝσα στα σκοτÜδια του ΑχÝροντα, κυβερνþντας το καταφýγιο της Στυγüς κι üταν θα κατοικÞσεις στα Ηλýσια πεδßα, εκεß θα με λατρÝψεις σαν μια αγαπημÝνη σου θεüτητα". "ΜÜθε Üλλωστε πως αν αξßζεις την προστασßα μας, με την παθιασμÝνη σου λατρεßα, με την ολοκληρωτικÞ σου αφοσßωση, με την απαραβßαστη αγνüτητÜ σου, Ýχω το δικαßωμα να παρατεßνω τη ζωÞ σου πÝρα απ' το üριο που Ýχει ορßσει το πεπρωμÝνο''. (Αποýλιος)
       Ο Πλοýταρχος εßναι αυτüς που μας Ýδωσε τις πιο βαθýτερες πληροφορßες πÜνω στα μυστÞρια της ºσιδας. Αν ο Αποýλιος μας αποκαλýπτει üλη την εξωτερικÞ πλευρÜ των μυστηρßων, τηρþντας τον üρκο του και μη λÝγοντας τßποτα για τα εσωτερικÜ μυστÞρια. Ο Πλοýταρχος υπÞρξε πιο λεπτομερειακüς κι επεξηγηματικüς κι εßναι Üπειρη η ευγνωμοσýνη μας για üλ' αυτÜ που μας αποκÜλυψε σχετικÜ με το θÝμα.

       Στη διατριβÞ του για την ºσιδα και τον ¼σιρη, μας λÝει :

       " Η ºσις μεταδßδει την ιερÞ θεωρßα της σ' αυτοýς που, με την επιμονÞ τους σε μια συνετÞ ζωÞ, συγκροτημÝνη κι απομακρυσμÝνη απü την ηδονÞ των αισθÞσεων, αποβλÝπουν σε μια συμμετοχÞ με τη θεßα φýση· σ' αυτοýς που ασκοýνται επßμονα μÝσα στους ναοýς, σ' αυτÝς τις αυστηρÝς πρακτικÝς, σ' αυτÝς τις σκληρÝς αποχÝς, των οποßων το τÝλος εßναι η γνþση του πρþτου ηγεμüνα ΔιδασκÜλου, που το πνεýμα μπορεß μüνο να κατανοÞσει και που η θεÜ μας καλεß ν' αναζητÞσουμε μÝσα σ' αυτÞ την ßδια, üπως και μÝσα στο ιερü üπου εκεßνος εξÜρχει".

       Στο βιβλßο του "ΜελÝτη πÜνω στην αθανασßα της ψυχÞς", μας λÝει ακüμη:

       "Τüτε, ο Üνθρωπος, απü την στιγμÞ αυτÞ τÝλειος και μυημÝνος, γßνεται ελεýθερος και κυκλοφορεß χωρßς εμπüδια, δοξÜζοντας τα μυστÞρια μ' Ýνα στεφÜνι στο κεφÜλι. Ζει με τους αγνοýς ανθρþπους και τους αγßους, βλÝπει πÜνω στη γη το πλÞθος üλων εκεßνων που δεν εßναι μυημÝνοι κι εξαγνισμÝνοι να βυθßζονται και να συντρßβονται μÝσα στο βüρβορο και στα σκüτη κι απü φüβο για το θÜνατο, να παραμÝνουν δυστυχισμÝνοι και στα βÜσανα επειδÞ δυσπιστοýν την πÝρα απü δω ευτυχßα".
Μýηση ΕλλÞνων φιλοσüφων στην Αßγυπτο
       Η απροθυμßα των Αιγυπτßων να δεχθοýν ξÝνους στα ανþτερα τους μυστÞρια εßναι γνωστÞ και καταμαρτυρεßται απü τους αρχαßους συγγραφεßς. Για τους ¸λληνες συγκεκριμÝνα, μια πολý κατατοπιστικÞ μαρτυρßα μποροýμε να βροýμε στον ΣτρÜβωνα (63 π.Χ. – 23 μ.Χ.) :
       «Περιττοýς γÜρ üντας κατÜ την επιστÞμην των ουρανßων, μυστικοýς δε και δυσμετÜδοτους, τω χρüνω και ταις θεραπεßαις εξελιπÜρησαν, þστε τινÜ των θεωρημÜτων ιστορÞσαι τα πολλÜ δ’ απεκρýψαντο οι βÜρβαροι.»
       Ο δε ΚλÞμης ο Αλεξανδρεýς (150 μ.Χ. - 216 μ.Χ.) μας λÝει:
       «Οýτε οι Αιγýπτιοι εμπιστευüντουσαν τα μυστÞρια τους στον καθÝνα, οýτε υποβÜθμιζαν τα μυστικÜ των θεßων ζητημÜτων αποκαλýπτοντας τα στους βÝβηλους, αλλÜ τα φýλαγαν για τον διÜδοχο του θρüνου και για üσους ιερεßς ξεχþριζαν σε αρετÞ και σοφßα.»
       Ο πρþτος ¸λληνας Φιλüσοφος ο οποßος πÞγε στην Αßγυπτο περßπου το 587 π.Χ. Þταν ο ΘαλÞς, ο οποßος μελÝτησε γεωμετρßα και αστρονομßα κοντÜ σε Αιγýπτιους Ιερεßς. Ο ΘαλÞς üταν ανÝλαβε την διδασκαλßα του Πυθαγüρα τον προÝτρεψε να πÜει στην Αßγυπτο για να μυηθεß στα εκεß μυστÞρια (τα οποßα θεωροýσε ανþτερα και καθαρüτερα απü üλα τα Üλλα). ¸τσι ο Πυθαγüρας Ýγινε ο δεýτερος ¸λληνας μετÜ τον ΘαλÞ, ο οποßος Ýγινε δεκτüς στις σχολÝς των Αιγυπτßων και ο πρþτος (αν εξαιρÝσει κανεßς τον ΟρφÝα) που Ýλαβε μýηση στα μυστÞρια τους. Στον Πυθαγüρα χορηγÞθηκε, λüγω της επßμονης του και των πιÝσεων που Üσκησε, το προνüμιο της μυÞσεως, αφοý προηγουμÝνως, υποβλÞθηκε σε εξαιρετικÜ σκληρÝς δοκιμασßες, ακριβþς για να καμφθεß η επιθυμßα του να μυηθεß. Πιο συγκεκριμÝνα Ýχουμε την μαρτυρßα του ΔιογÝνη του ΛαÝρτιου, που αναφÝρει την διαμεσολÜβηση του τýραννου ΠολυκρÜτη (χορÞγηση συστατικÞς επιστολÞς προς τον ¢μαση), καθþς και το Ýργο του Πρφýριου (233 - 305 μ.Χ.), Βιος Πυθαγüρου üπου περιγρÜφονται αναλυτικÜ οι διÜφορες δυσκολßες. Ο Πυθαγüρας Ýμεινε 23 χρüνια στην Αßγυπτο και μυÞθηκε σε üλες τις μυστηριακÝς σχολÝς της Αιγýπτου. Ο ΙσοκρÜτης (436 π.Χ-338 π.Χ.) μας λÝει üτι ο Πυθαγüρας εßναι ο πρþτος που μεταβßβασε την «Üλλην Φιλοσοφßα» απü την Αßγυπτο στην ΕλλÜδα:
       «Πυθαγüρας ὁ ΣÜμιος ἐστßν: ὃς ἀφικüμενος εἰς Αἴγυπτον καὶ μαθητὴς ἐκεßνων γενüμενος τÞν τ' ἄλλην φιλοσοφßαν πρῶτος εἰς τοὺς Ἕλληνας ἐκüμισε, καὶ τὰ περὶ τὰς θυσßας καὶ τὰς ἁγιστεßας τὰς ἐν τοῖς ἱεροῖς ἐπιφανÝστερον τῶν ἄλλων ἐσποýδασεν».
       ΑυτÞ η πρþτη φιλοσοφßα 12  εßναι η «Απüκρυφη (ΕπικεκρυμμÝνη) ΒασιλικÞ Φιλοσοφßα» που περιγρÜφει ο Πλοýταρχος 13, εßναι η Γνþση των ιερþν αριθμþν και των θεßων αρχετυπικþν κüσμων πÝραν του φυσικοý. ΑυτÞ η φιλοσοφßα απετÝλεσε την βÜση των Ιδεþν του ΠλÜτωνα και εßναι ταυτüσημη με την ΚαμπÜλα του πατριÜρχη ΑββρÜμ των Εβραßων.
       Κλεßνοντας με το κεφÜλαιο των ΕλλÞνων που εßχαν ταξιδÝψει στην Αßγυπτο, παραθÝτω τον κατÜλογο με τα ονüματα που κατÜ τον Πλοýταρχο 14, εßχαν πÜει στην Αßγυπτο : ο Σüλων, ο ΘαλÞς, ο ΠλÜτων, ο Εýδοξος, ο Πυθαγüρας και καθþς μερικοß λÝνε, κι’ ο Λυκοýργος.
ΜεταφορÜ τελετþν απü την Αßγυπτο στην ΕλλÜδα
       ΠολλÜ απü τα τυπικÜ και τις τελετÝς των Ελληνικþν μυστηρßων μεταφÝρθηκαν στην ΕλλÜδα απü την Αßγυπτο. Ο Εýμολπος, βασιλιÜς της Ελευσßνας, επιστρÝφοντας απü την Αßγυπτο στην χþρα του, εγκαθßδρυσε τα ομþνυμα μυστÞρια προς τιμÞν της θεÜς ΔÞμητρας, προστÜτιδας της συγκομιδÞς και Üλλων καρπþν της γης. Ο Διüδωρος Σικελιþτης (80 π.Χ. – 20 π.Χ) μας λεει για τον ΕρεχθÝα :
       «Ἐρεχθέα κομίσαι διὰ τὴν συγγένειαν σίτου πλῆθος εἰς τὰς Ἀθήνας· ἀνθ᾽ ὧν τοὺς εὖπαθόντας βασιλέα καταστῆσαι τὸν εὐεργέτην. Τοῦτον δὲ παραλαβόντα τὴν ἡγεμονίαν καταδεῖξαι τὰς τελετὰς τῆς Δήμητρος ἐν Ἐλευσῖνι καὶ τὰ μυστήρια ποιῆσαι, μετενεγκόντα τὸ περὶ τούτων νόμιμον ἐξ Αἰγύπτου.»
       Μιλþντας για τις εορτÝς των Θεσμοφορßων προς τιμÞν της ΔÞμητρας, που Þταν δεýτερες σε σπουδαιüτητα μετÜ απü τα Ελευσßνια μυστÞρια, ο Ηρüδοτος λÝει:
«αυτÝς οι τελετÝς μεταφÝρθηκαν απü την Αßγυπτο στην ΕλλÜδα απü τις θυγατÝρες του Δαναοý, ο οποßος τις δßδαξε στις γυναßκες των Πελασγþν. Με την πÜροδο του χρüνου, üμως, περιÝπεσαν σε απραξßα και μüνο οι ΑρκÜδες συνÝχιζαν να τις τελοýν. Οι Πελασγοß εßχαν επßσης, μυÞσει τους κατοßκους της ΣαμοθρÜκης. Αυτοß με την σειρÜ τους, δßδαξαν στους Αθηναßους τα μυστÞρια των Καβεßρων».
       Απü τα παραπÜνω προκýπτει η καταγωγÞ και των Καβειρßων μυστÞριων απü την Αßγυπτο (Ýτσι και αλλιþς η ετοιμολογßα του ονüματος των Καβεßρων δεν εßναι ελληνικÞ, το καβßρ στις σημιτικÝς γλþσσες σημαßνει μεγÜλος, στην αραβικÞ γρÜφεται Kebir ενþ στα σανσκριτικÜ το Kawiras σημαßνει επßσης μεγÜλος). Ο ΟρφÝας, ο διÜσημος ¸λληνας ποιητÞς μυÞθηκε στη Αßγυπτο και εγκαθßδρυσε τις ΟρφικÝς τελετÝς, οι οποßες, σýμφωνα με τον Ηρüδοτο, τηροýνταν και απü τους Αιγυπτßους και απü τους Πυθαγορεßους.
Ο Κüμης Alexander Cagliostro
       Ο Α. Cagliostro (1743 - 1795) Þταν Ýνας απü τους βασικοýς ροδüσταυρους, αναμορφωτÝς του τεκτονισμοý. Με την ßδρυση του «ΤÜγματος του Αιγυπτιακοý Τεκτονισμοý»  εισÞγαγε αρκετÜ αιγυπτιακÜ τελετουργικÜ στην υπü διαμüρφωση τüτε, τεκτονικÞ παρÜδοση.
       Ας δοýμε Ýνα χαρακτηριστικü απüσπασμα απü την απολογßα του ενþπιον της «ιερÜς» εξÝτασης:
       «ΕÜν εßσθε τÝκνα του Θεοý, εÜν η ψυχÞ σας δεν Þτο τüσο ματαßα και περßεργος, θα εßχατε Þδη εννοÞσει! ΑλλÜ σας χρειÜζονται λεπτομÝρειαι, σημεßα και παραβολαß. Λοιπüν ακοýσατε! Ας αναδρÜμωμεν εις το απþτερον παρελθüν, διüτι το επιθυμεßτε.
Εξ ανατολþν το φως! (EX ORIENTE LUX!) Εξ Αιγýπτου πÜσα μýησις 15.»
       Στο παραπÜνω απüσπασμα ο κüμης αναφÝρεται καθαρÜ στα ΑιγυπτιακÜ μυστÞρια, το ßδιο καθαρÜ αυτÞ η Üποψη φαßνεται και στην την κατÞχηση του Μαθητοý της ΑιγυπτιακÞς ΣτοÜς 16 :
«Ερþτησις – Εßσθε ΤÝκτων Αιγýπτιος;

ΑπÜντησις – ΜÜλιστα, εßμαι μετÜ δυνÜμεως και αμερßστως.

Ερþτησις – Πüθεν Ýρχεσθε;

ΑπÜντησις – Απü τα βÜθη της ΑνατολÞς.

Ερþτησις –Τι παρετηρÞσατε εκεß;

ΑπÜντησις – Την μεγßστην ισχýν του Ιδρυτοý ημþν.

Ερþτησις – Τι σας εδßδαξε;

ΑπÜντησις – Την Γνþσιν του Θεου και εμοý του ιδßου.»
Ο Ροδοσταυρισμüς και το Ερμητικü ΤÜγμα της ΧρυσÞς ΑυγÞς
       Το Ερμητικü ΤÜγμα της ΧρυσÞς ΑυγÞς (Hermetic Order of the Golden Dawn) Ýχει τις ιστορικÝς ρßζες του στους Γερμανοýς Χρυσüσταυρους του 18ου αιþνα, οι παραδüσεις των οποßων μεταδüθηκαν στην Αγγλßα μÝσω του λüρδου Ε. Bulwer Lytton (1803 - 1873).17
       Ο Lytton Ýγινε μÝλος της ιδρυθεßσας κατÜ το Ýτος 1867, απü τον Robert Wentworth Little, S.R.I.A. (Societas  Rosicruciana In Anglia). ΜÝλη της τελευταßας Þταν οι Dr. William Wynn Westcott (1848 - 1925), William Robert Woodman (1828 - 1891) και ο εκκεντρικüς Samuel Liddell MacGregor Mathers (1854 - 1918). Αυτοß με την σειρÜ τους, το 1887, ßδρυσαν το H.O.G.D. (η βασικÞ διÜφορα της S.R.I.A. με το H.O.G.D. Þταν η αποδοχÞ γυναικþν και μη χριστιανþν στο H.O.G.D.).
       Η διδασκαλßα του H.O.G.D. στηρßχτηκε πÜνω σε δýο στÞλες: στην Μασονßα και σε μια σýνθεση Ερμητισμοý - ΚαμπÜλας και Αιγυπτιακþν πηγþν. Τα δε τυπικÜ και οι τελετουργßες του βασßζονται στο «ΚρυπτογραφημÝνο Χειρüγραφο 18» που απüκτησε ο W. W. Westcott απü τον A.F.A. Woodford, Ýναν προεξÝχοντα μασüνο συγγραφÝα. Σε αυτü το χειρüγραφο περιγρÜφονται τυπικÜ με βÜσει τα αρχαßα μυστÞρια, κυρßως τα ΑιγυπτιακÜ.
       ΑλλÜ ας δοýμε τι λÝει ο W.W. Westcott για την καταγωγÞ του H.O.G.D. και τα αιγυπτιακÜ μυστÞρια:
       «ΑλλÜ ακüμη και αυτÞ η Üφιξη του μυστικισμοý Þταν μια νÝα ανÜπτυξη της παλαιüτερης γνþσης των καβαλιστþν ραβßνων και εκεßνης της πολý πιο αρχαßας μυστικÞς γνþσης, της μαγεßας των Αιγυπτßων στην οποßα ο ΜωυσÞς εßχε εντρυφÞσει. ΜÝσω της ΚαμπÜλας, πρÜγματι, η Ευρþπη κατÝκτησε αρχαßα σοφßα περισσüτερο απ' ü,τι απü οποιαδÞποτε Üλλη πηγÞ, οι δε Εβραßοι την διδÜχθηκαν συγχρüνως απü τους Αιγυπτßους και αργüτερα απü τους Βαβυλþνιους.»

       «Εßναι Ýνα αξιοσημεßωτο γεγονüς üτι τα κλασικÜ Ýθνη, οι ¸λληνες και οι Ρωμαßοι, μας Ýχουν παραδþσει μικρÝς αναλαμπÝς της αρχαßας μαγεßας και το γεγονüς αυτü εßναι πιο αξιοσημεßωτο, επειδÞ η ΕλλÜδα κυριÜρχησε στην Αßγυπτο και στην συνÝχεια η ΡωμαúκÞ αυτοκρατορßα κυριÜρχησε στην αυτοκρατορßα και των ΕλλÞνων και των Εβραßων.
       Η ΕλλÜδα πρÜγματι διατÞρησε με επιτυχßα, Ýως Ýναν βαθμü, τα μυστÞρια των Αιγυπτßων, γιατß τα μυστÞρια της Ελευσßνας Þταν αντßγραφα των αρχαßων τελετþν της ºσιδος, του ¼σιρη και του ΣÝραπη, αλλÜ στερÞθηκαν αληθινÞς μαγεßας 19.»

Η Θεοσοφßα για τα ΑιγυπτιακÜ μυστÞρια
       Η H. P. Blavatsky (1831–1891) στο «Θεοσοφικü ΓλωσσÜριο» παρουσιÜζει τα ΑιγυπτιακÜ μυστÞρια ως τα «πιο σοβαρÜ και πιο απüκρυφα», τα οποßα τελοýνταν στην Αßγυπτο απü την «ομÜδα των μυστικþν-φυλÜκων» (üπως ονομÜζει τους ΙεροφÜντες ο Μπüνουικ), επßσης στο Ýργο της «ΜυστικÞ Δοξασßα» (II, 432) λÝει üτι η "μεγÜλη πυραμßδα" κτßστηκε πολý πιο πριν απü τον ΧÝοπα, ως ναüς μυÞσεων και üτι ο ΧÝοπας της Ýδωσε Üλλη χρÞση αφοý στην εποχÞ του δεν χρησιμοποιοýνταν πλÝον για μυÞσεις. ΤÝλος, σχετικÜ με τα ελληνικÜ μυστÞρια της ΔÞμητρας και του ΒÜκχου, τα θεωρεß ως απλÝς μιμÞσεις των Αιγυπτιακþν του ¼σιρι και της ºσιδας.
       Τελειþνοντας, θα παραθÝσω μια πολý κατατοπιστικÞ (κατ’ εμÝ) περιγραφÞ της προÝλευσης αυτοý που ονομÜζουμε «ΔυτικÞ ΕσωτερικÞ ΠαρÜδοση» απü την Dion Fortune (1890 - 1946)
       «Η Τρßτη ΜεγÜλη ΜετανÜστευση απü την καταδικασμÝνη Þπειρο πραγματοποιÞθηκε λßγο πριν ο τελικüς κατακλυσμüς τη βυθßσει για πÜντα κÜτω απü τα κýματα. Οι μετανÜστες ταξßδεψαν ανατολικÜ και νοτιüτερα απü τις δýο προηγοýμενες ομÜδες. ΔιÝσχισαν την βüρεια ΑφρικÞ και συνÝχισαν το ταξßδι τους μÝχρι που «η ΕρυθρÜ ΘÜλασσα και η ¸ρημος» Ýφραξαν το δρüμο τους και εγκαταστÜθηκαν στα μüνο εýφορα εδÜφη της περιοχÞς που Þταν η κοιλÜδα και το ΔÝλτα του Νεßλου. Εκεß ßδρυσαν τον αιγυπτιακü πολιτισμü. ¼ποιος συγκρßνει τον πολιτισμü της Αιγýπτου με της ΚεντρικÞς ΑμερικÞς -που η παρÜδοση την αναφÝρει σαν Ýνα απüμερο τμÞμα της Ατλαντßδας θα εκπλαγεß απü τις ομοιüτητες που υπÜρχουν στις θρησκευτικÝς τους ιδÝες και την αρχιτεκτονικÞ.»
       «Η ναυσιπλοÀα αναπτýχτηκε γρÞγορα μεταφÝροντας παρÜλληλα και την αιγυπτιακÞ φιλοσοφßα, με αποτÝλεσμα η ΠαρÜδοση της Τρßτης ΜετανÜστευσης να εξαπλωθεß σε üλες τις χþρες της Μεσογεßου και την Εγγýς ΑνατολÞ. Τα ΜυστÞρια της Τýρου και της ΕλλÜδας παραδÝχονται üτι οι μýστες τους εßχαν εκπαιδευτεß στους αιγυπτιακοýς ναοýς. Απü τα ΜυστÞρια της Τýρου γνωρßζουμε üτι Üντλησε την αναγÝννησÞ της η εβραúκÞ παρÜδοση, ενþ απü τα ΕλληνικÜ αναπτýχτηκε εκεßνη η Γνþση που απÝδωσε τις πνευματικÝς συλλÞψεις του Χριστιανισμοý με Ýνα νοητικÜ τεκμηριωμÝνο τρüπο. Και απü τη Γνþση -εξουθενωμÝνη απü τη ΧριστιανικÞ Εκκλησßα, üταν η δýναμη της τελευταßας εßχε περιÝλθει πλÝον σε Üτομα που γνþριζαν μüνον την εξωτερικÞ μορφÞ της αλÞθειας- ξεπÞδησαν üλοι εκεßνοι οι διανοοýμενοι μυστικιστÝς που κρÜτησαν αναμμÝνη τη δÜδα στην Ευρþπη και τους οποßους οι μετÝπειτα γενεÝς αποκÜλεσαν ΑλχημιστÝς 20.»
_____________________________________
1 Η μετÜφραση της επιγραφÞς εßναι του αιγυπτιολüγου Samuel Birch (1813 – 1815).
2 βλ. Lon  Milo  DuQuette, «¢γγελοι, Δαßμονες και Θεοß της ΝÝας Χιλιετßας» σελ. 159 εκδ. ΑρχÝτυπο.
3 Κεßμενο απü τον τÜφο του Sethos  I., Ýνατη ΤελετÞ. ΜετÜφραση W. Budge: The Book of the Opening Mouth.
4 βλ. Lon  Milo  DuQuette, «¢γγελοι, Δαßμονες και Θεοß της ΝÝας Χιλιετßας» σελ. 160 εκδ. ΑρχÝτυπο.
5 βλ. «ΜÜγοι και αλχημιστÝς - Η παρÜδοση της Δýσης» εκδ. ΙÜμβλιχος.
6 Fragmenta 178.1- 178.21 - ΙωÜννη Στοβαßου Ανθολüγιον IV. 52.49 ( v. p. 1089 H.).
7 βλ. Lon  Milo  DuQuette, «¢γγελοι, Δαßμονες και Θεοß της ΝÝας Χιλιετßας» σελ. 161 εκδ. ΑρχÝτυπο.
8 βλ. “Traite  Elementaire  d’ Occultisme” μεταφ. στα ελληνικÜ απü τις εκδ. Β.ΒασδÝκης.
9 με περικοπÝς
10 18ος βαθμüς Knight of the Rose Croix de Heredom Council of Kadosh.
11 βλ. Πλοýταρχου “Περß ºσιδος και Οσßριδος” 354.Β.11.
12 ο üρος φιλοσοφßα αποδßδεται στον Πυθαγüρα.
13 βλ. Πλοýταρχου “Περß ºσιδος και Οσßριδος” 354.Β.11
14 βλ. Πλοýταρχου “Περß ºσιδος και Οσßριδος” 354.D.10
15 βλ. Memoire pour Le Comte de Cagliostro, Accuse Contre M. L Procureur-General, Accusateur en prefence de M. le Cardinal de Rohan, de la Comtesse de la Motte, & autres Co-Accuses". Paris: 1786 σελ. 12 μετÜφραση υπü ΠÝτρου ΓρÜβιγγερ.
16 Βλ. Rituel de la Maconnerie Egyptienne, editions des cahiers astrologiqes, Nice, 1948, μετÜφραση υπü ΠÝτρου ΓρÜβιγγερ.
17 Ο Bulwer  Lytton επηρÝασε τüσο τον MacGregor  Mathers σαν συγγραφÝας με το μυθιστüρημα του Zanoni, üσο και την μαγικÞ σταδιοδρομßα του E. Levi καθþς στην επßσκεψη του στην Αγγλßα το 1854 εßχε μυηθεß στην S.R.I.A.
18 βλ. “The complete Golden Dawn Cipher Manuscript” Holmes Publishing Group, 1996
19 βλ. Historic Lecture - Golden Dawn υπο William Wynn Westcott.
20 βλ. «Τα ΕσωτερικÜ ΤÜγματα και το ¸ργο τους», εκδ. ΙÜμβλιχος.
***

Aν θÝλετε να παρακολουθÞσετε σχετικÝς συζητÞσεις στην ΑγορÜ μας, χρησιμοποιÞστε το σýνδεσμο εδþ.
(Για να δημοσιεýσετε σχüλιü σας, θα πρÝπει να εγγραφεßτε.)

 

  < Προηγοýμενη

<< ¢ρθρα (κεντρικÞ)